Nefoskop. Z dziennika szarego gracza

30.07.2010

2010-08-30T21:47:00.004+02:00

Nie chce mi się już wyśmiewać, wyszydzać z jednej i starać się naprawiać świata z drugiej. Nie chce mi się, ale zawsze wtedy, kiedy mi się nie chce, jak na złość, jakiś polski publicysta growy popełni coś, obok czego nie sposób przejść obojętnie. Redaktor z licencją na trollowanie to już legenda polskiej publicystyki growej. Kompletnie nie pojmuję, a znam redaktora wyłącznie z jego wynurzeń growoliterackich i żadnej ansy natury osobistej do niego nie czuję, zastrzegam to z góry, jak ktoś może chcieć mu płacić za to, co robi, ale widać, że z punktu widzenia pracodawcy, któremu zależy na kliknięciach i oglądalności, jest wart pensji. Domniemanie winy, czyli każda gra jest zła to najnowszy produkt wymienionego. I machnąłbym na niego ręką, gdyby nie to, że tekst śmierdzi hipokryzją na kilometry dwa, a może więcej. Nie chodzi już nawet o samą treść i tezy, o nich można dyskutować, ba, jest coś na rzeczy, ale, do diaska, bezczelność autora niemalże mną wstrząsnęła. Na ten przykład, obrazek z Disciples III i podpis "tak bardzo czekałem, tak bardzo się rozczarowałem". Nie kto inny tylko autor przecież, tuż przed premierą, pojechał do siedziby polskiego dystrybutora gry, pograł i napisał tekst pochwalny. Jakiś czas po premierze napisał recenzję, w której stwierdził, że to jednak porażka. O co chodzi? Czy DIII to aż tak skomplikowany przypadek, czy tez wystarczą góra dwie, trzy godziny, aby zorientować się co i jak? Ja sobie sam odpowiadam, ba, każdy może. Sztandarowy przykład działalności redaktora z licencją na trollowanie to jednak, wspominana już przeze mnie, recenzja East India Company. W Co jest grane Pan Redaktor obwieścił, że to super gra, a na Gamecornerze, że crap (takiego sformułowania użył). Przykłady mógłbym mnożyć, ale sensu większego to nie ma. Ludzie komentują, zgadzają się, dyskutują. Widać, że coś tak mglistego jak wiarygodność autora, mało kogo dziś obchodzi.

Zwracajmy uwagę. Bądźmy krytyczni. Nie dajmy się, także przed premierą. Zwłaszcza przed premierą.

- nawołuje redaktor z licencją na trollowanie. I dodaje

Zapamiętajcie proszę, że tylko GameCorner mówi prawdę o grach. Wszystkie inne serwisy nadal hołdują zasadzie, którą właśnie uczyniliśmy przestarzałą - spodziewają się, że gry będą dobre. My spodziewamy się, że będą złe. Tylko my.

Jak to napisał Henryk Sienkiewicz? Boże, Ty to widzisz i nie grzmisz?.

-----------------------------------------------------------------------------------
CDP zrobił rzecz, jak na polskie warunki niesłychaną. Zaczepił konkurencję. Gamezilla podjęła temat. Cytat z wypowiedzi Huberta Habasa

Niskim poziomem można nazwać kopiowanie działań CDP przez innych dystrybutorów (Premium Games stylizowane na platynową kolekcję, Kolekcja Klasyki udająca eXtra klasykę, serie wydawnicze LEM, który przez wiele lat otwarcie głosił, że to psuje rynek). Niskim poziomem wykazywała się kampania gry o Krzyżakach będąca 100% kopią kampanii Ogniem i Mieczem. Niskim poziomem możemy nazwać kupowanie fanów na FB czy Twitterze.

W końcu coś się dzieje. Udawanie, że wszyscy się kochają i nikt nie robi w tej branży brzydkich rzeczy było dziwaczne, bo wystarczyło wejść do sklepu i zerknąć na półki, aby stwierdzić, że jest coś na rzeczy. A czy napis Cenega napisany cyrylicą na pace ciężarówki należy porównywać z... Może lepiej nie mieszać do tego polityki. Z drugiej strony, CDP nieco się miota, bo jest w głębokiej defensywie dystrybucyjnej od dłuższego czasu, ale przyrzeczenie publiczne to rzecz poważna. Czekam na nową ofertę. Jeżeli w serii Nowa Klasyka zabraknie Metra 2033 za 25 złotych to uznam, że CDP to wichrzyciele, którzy chcą zburzyć budowany z takim wysiłkiem ład growy w Polsce.

I na koniec, z zupełnie innej beczki, dziękuję wszystkim, którym podziękować powinienem. Miło było poznać kilka osób, miło było z kilkoma osobami podyskutować, miło, że kilka osób zaglądało tu regularnie. Najważniejsze, żeby nie dać się zwariować.

13.07.2010

2010-07-13T22:28:00.003+02:00

Cenega nadal kombinuje jakby Polskie Imperium: Od Krzyżaków do Potopu uatrakcyjnić. Od czasu, kiedy swoje trzy grosze na ten temat wtrąciłem, sporo się zmieniło, od angażu J. Komudy począwszy, a na zapowiedzi rozbudowy rozgrywki w polskiej edycji gry skończywszy. Data premiery pozostaje nadal nieznana, ale mózgi marketingowców Cenegi, pomimo upału, nadal pracują na najwyższych obrotach. Mózgi wymyśliły Fotogrunwald. Czytałem komunikat z rosnącym napięciem:

Wyłączny partner firmy 1C w Polsce, Czechach, na Słowacji i w Rumunii oraz partner na Węgrzech z przyjemnością przypomina że w dniu 17 lipca w okolicach wsi Grunwald w woj. warmińsko - mazurskim odbędzie się inscenizacja jednej z największych bitew Średniowiecza. W tym roku okazja jest wyjątkowa, bowiem mija 600. rocznica Bitwy pod Grunwaldem. W inscenizacji weźmie udział ponad 1500 rycerzy z kilku krajów.

I co, i co? - pytam.

Jak co roku, zwyciężą połączone siły polsko - litewsko - tatarskie pod dowództwem Władysława Jagiełły.

Kamień z serca, widać, że Komudę najęli. To w końcu Cenega, wszystko mogło się zdarzyć.
--------------------------------------------------------------
Zawsze, kiedy dochodzi do premiery polskiej gry, zaczynam się baczniej rozglądać. Tutaj surmy grają, tam biją w tarabany, wiadomo, dobre, bo polskie. Sniper: Ghost Warrior jest przypadkiem szczególnym, bo to pierwsza wysokobudżetowa gra City Int. Tak przynajmniej twierdzi City Int. Ostatnio wspomniałem o dziale Rynki i Finanse w Rzeczpospolitej i tekstach na temat sukcesów polskich spółek giełdowych i ich gier. Losy Snajpera opisano tak

W półtora tygodnia po premierze gra znalazła się na drugim miejscu rankingu najlepiej sprzedających się gier akcji w Niemczech (na PC i konsolę Xbox). W Wielkiej Brytanii produkt dotarł na piąte miejsce, jeśli chodzi o komputery PC, i szóste na Xboksa. – W USA w sześć dni od rozpoczęcia sprzedaży nasz produkt kupiło 25 tys. graczy korzystających z konsoli Xbox i 5 tys. używających PC – mówi Marek Tymiński, prezes City Interactive. – To znacznie lepsze wyniki, niż oczekiwaliśmy – dodaje.

Jest sukces? Jest, w końcu wstęp tekstu brzmi City Interactive, polski producent i dystrybutor gier komputerowych, swoim najnowszym produktem – grą „Sniper: Ghost Warrior” – przebojem wdarł się do światowej ekstraklasy, a jego tytuł Polska strzelanka trafiła w gusty światowych graczy. Otóż to, światowych graczy. To tylko początek, nie śmiem nawet rozwijać wątku, ale naprawdę wszystko to jest cholernie zabawne. Do tego stopnia, że serwisy pokroju GOL-a (76/100) czy Gram.pl (75/100) uznały Snajpera za grę na wysokim dość poziomie, czego, niestety, jakoś zauważyć nie chcieli recenzenci zagraniczni. Niecnoty, powinni spotkać się z Panem Łukaszem Machem (dawniej CDP, tak, to ten od Wiedźmina), który obecnie dla City Int. kampanię Snajperowi robi. Może on otworzyłby im oczy na zalety tej gry. Na ten przykład, kompletnie pominięto tak ważną zaletę gry Sniper: Ghost Warrior jak "możliwość bycia snajperem". Serio, takie plusy wystawia się tej grze w krajowych mediach. I tylko szkoda mi tych twórców, którzy w przyszłości zrobią naprawdę dobrą polską grę. Niestety, bębenek można podbić już tylko nieco wyżej.
---------------------------------------------------------------
Sezon ogórkowy bez skandalu? Być nie może.

Prowokacja jest jednym z najskuteczniejszych pomysłów na reklamę. W reklamach sklepów z grami, tym bardziej w Polsce, zdarza się jednak rzadko. Czyżby Matka Boska trzymająca i karmiąca... Pac-mana miała być zwiastunem nowego trendu?

Tak, to brzmi nieźle. Gamezilla tropi coś, o czym trudno powiedzieć, czym w istocie jest.

Kartkując nowy numer Neo Plus zobaczyłem reklamę sklepu Mad Games i oczy stanęły mi w słup. Skojarzenia są oczywiste - Matka Boska ma aureolę składającą się z Xboksów, a na rękach trzyma... nie, nie Jezusa, lecz Pac-mana z ludzkimi kończynami.
Rysunek niskich lotów, prowokacja też raczej dla ubogich. Mimo to katolicy mogą poczuć się urażeni. Jakie jest Wasze zdanie - mamy to czynienia z żenującą próbą zrobienia szumu wokół sklepu, czy autentycznym skandalem?

Takie ważkie pytania stawia szef serwisu Gamezilla. A ja przyznam, że tak prymitywnego zdarzenia dawno nie widziałem. Nie wiem tylko, co jest bardziej prymitywne - reklamowanie się w ten sposób hasłem "Konsolowa religia", czy też może publikowanie takich reklam w magazynach o grach. A ta aureola składająca się z Xboksów to nie aureola, tylko nimb. I w związku z tym pytam - Jakie jest Wasze zdanie - mamy to czynienia z żenującą próbą zrobienia szumu wokół tego prymitywnego zdarzenia, czy autentycznym skandalem?

7.07.2010

2010-07-07T17:19:00.011+02:00

Uwielbiam przeglądać rozmaite serwisy, blogi i tym podobne strony o grach. Zawsze coś ciekawego można na nich wyczytać.

Pierwszy przykład z brzegu. Powrócił z urlopu Redaktor z Licencją na Trollowanie. Po nowym tekście Ostatnie pokolenie konsol widać, że chłop siedział na urlopie i knuł, jakby tu gawiedź zadziwić, a zadziwienie jej wcale łatwe już nie jest. Niestety, szef Sony Worldwide Studios Shuhei Yoshida właśnie był oznajmił, że firma pracuje nad nowymi platformami (liczba mnoga) i na domiar złego kooperuje przy tym z deweloperami, co podcięło skrzydła orłowi polskiej publicystyki growej. Co gorsza, z naszego podwórka też dostał tzw. strzał między oczy, bo okazało się, iż jesteśmy cyfrowymi analfabetami. Tym samym Redaktora z Licencją na Trollowanie ostatecznie skreślam z listy kandydatów na polskiego Michaela Pachtera. Kto następny?

Australia ciągle boryka się z problemem gier dla dorosłych. Nadal trwają przymiarki do wprowadzenia kategorii 18+, dyskusje na ten temat nie ustają od lat kilku. Nawet teraz coś w tym temacie się dzieje. Pomimo wszystko, antypody to kraj bardzo przyjazny graczom. Niezłe magazyny o grach i mnóstwo sklepów z grami to inna od naszej rzeczywistość. Z polskiej perspektywy ich problemy z 18+ brzmią egzotycznie, bowiem podobnych nie mieliśmy. Niby mamy PEGI, ale gdyby go nie było, to i tak nikt by się tym nie przejął. Owszem, coś by tam pisano o antypolskich tytułach, o wychowaniu poprzez gry w Rosji, Iranie i Chinach, ale jakieś gry dla dorosłych? Teraz dopiero wsparto PEGI konkretną kampanią z rysunkami Mleczki, choć śmiem twierdzić, że trafi ona do małej części potencjalnych odbiorców. Za trudne, po prostu za trudne w odbiorze jest to przedsięwzięcie. Znacznie lepiej zrobili to Duńczycy. Różnicę widać na pierwszy rzut oka. Nam chyba chodziło o to, żeby widać było, że coś zrobiono, im zaś chodziło o to, żeby coś zrobić.

Krótko. Gdzie najchętniej pokazują się ostatnimi czasy polscy deweloperzy głoszący sukcesy Afterfall: Insanity, Snajpera, Wiedźmina 2? Nie, to nie GOL, Gamezilla, Polygamia, Gram.pl, ani inny duży, komercyjny serwis o grach. To stacja TVN CNBC Biznes oraz dział Rynki i Firmy w Rzeczpospolitej. Od pewnego czasu to tam informuje się o planach, sukcesach, przedsięwzięciach polskich firm deweloperskich, które notowane są na giełdzie. Wystarczy jednak przejrzeć doniesienia tych mediów, aby przekonać się, że wiarygodność danych i ocen jakoś nie przystaje do spostrzeżeń szarych graczy. Wspomniane duże, komercyjne serwisy o grach przestały się tym akurat tematem zajmować, co nieco dziwi, wszak z reguły spijały wieści o grach z głównonurtowych mediów, ale czego jak czego, namiastki choćby dziennikarstwa śledczego, to polscy publicyści growi nie zamierzają uprawiać. Wiadomo dlaczego, choć temat aż bije po oczach.

Publicystyka growa dostrzeżona w polskiej sieci. Rozmowa z red. M. Kosmanem, szefem Gamezilli.

Czy Twoim zdaniem oczywistym jest wprowadzenie w ciągu najbliższych lat płatnych treści i różnej maści abonamentów? Czy Gamezilla również zamierza iść w tą stronę?

Upłynie wiele lat, zanim się nad tym zastanowimy. Trend się zmienia i coraz więcej treści jest płatnych. Witryny największych dzienników, jak „The Wall Street Journal” czy „Financial Times” już oferują np. płatne analizy. Wiele zależy od działań Ruperta Murdocha – jeśli jego koncern medialny wejdzie mocno w mikropłatności, to można się spodziewać efektu domina. W naszych realiach mamy zaczątek płacenia za treść w postaci abonamentu na Gry-Online czy płatnych poradników, dostępnych również u nas. Sieć cały czas wydziera mediom drukowanym zyski reklamowe i na razie się nimi zadowala, ale niedługo upomni się o swoje.

Już się nie mogę doczekać, aż ktoś da mi szansę płacenia za to, co mogę dostać za darmo po angielsku. Wiem, jestem szczery do bólu, ale serwisy o grach to przecież swego rodzaju agregaty. I przy tym jestem niewdzięczny, bo tłumaczom też się coś za ich pracę należy.
PS. Niestety i nie wiedzieć dlaczego, powyższy wywiad z red. M. Kosmanem zniknął z linkowanego serwisu.

6.07.2010

2010-07-05T23:26:00.007+02:00

Publicysta growy pilnie poszukiwany. Taki stwór, a mało kto w to wierzył, jednak istnieje, skoro ktoś go szuka i nawet przewiduje zatrudnienie. Wymagania dość wysokie, bo napisać tekst np. o 10 grach, które wstrząsnęły Polską, to nie w kij dmuchał. Kolejnym etapem ewolucji jest polski publicysta growy. Na tym ewolucja się kończy i nie ma już nic.

Ubisoft przedstawił plany na jesień i zimę 2010/2011. Z satysfakcją stwierdziłem, że katalog jest na tyle cienki, że nie grozi mi nawet cień wątpliwości w zakresie realizowanego bojkotu produktów tej firmy. System zabezpieczeń forsowany przez Ubisoft jest skuteczny, bez dwóch zdań, ale tak to bywa z rozwiązaniami prostymi i brutalnymi. Firma wypowiedziała wojnę piratom, a gdzie drwa się robię, tam wióry lecą. Postanowiłem na chwilę wcielić się, po raz któryś z kolei, w rolę wióra, przyjrzeć sytuacji, zwłaszcza, że pod poprzednim wpisem, wielce pouczającą wymianę zdań odbyłem z Radkiem Zaleskim na temat roli mediów w tym kontekście. Otóż rzecz sprowadza się w istocie do bardzo prostej analogii. Piraci występują w roli terrorystów i wydawcy, niczym rządy, prowadzą z nimi bezpardonową wojnę. Więcej, wmawiają uczciwym graczom, że ci powinni wykazać daleko idące zrozumienie sytuacji i pogodzić się z wieloma niedogodnościami, co w istocie ma miejsce przy wdrażaniu programów antyterrorystycznych (wzmożone kontrole na lotniskach, poszerzone możliwości działania służb, etc.). O ile jednak rządy uzasadniają to tym, że jest to konieczne z punktu widzenia bezpieczeństwa samych obywateli, to co mają powiedzieć wydawcy? Niezależnie od tego, co usłyszę, zawsze w centralnym punkcie stać będzie interes wydawcy. Owszem, można stwierdzić, że interesem gracza jest to, aby wydawca jak najpełniej realizował swój interes i jeśli będzie zadowolony, to postara się, by i odbiorca był zadowolony, ale jest to w istocie postawienie sprawy na głowie. Bo z mojego punktu widzenia najważniejszy jest interes mój, czyli gracza. A w którym miejscu stoją media? To jest pytanie, na które odpowiedź jest dość smutna. Póki co.

Próbka tego, co wprawia mnie w zdumienie. Serwis IGN prezentuje swoje typy najlepszych gier pokazanych na E3. Najlepszą grą zostaje Rage, wyprzedzając m.in. Portal 2. Portal 2 zostaje najlepszą gra na X360 i PC, wyprzedzając m.in. Rage. Ba, Portal 2 zostaje też najlepszą grą na PS3, w której to kategorii Rage nominacji nie dostaje. Ktoś coś z tego rozumie?

Alan Wake znalazł w maju w USA jedynie 145.000 nabywców. A podobno na X360 wszystko sprzedaje się jak ciepłe bułeczki. Już wiem, to wina piratów. Microsoft powinien pozbawić Amerykanów czasowo Live'a, namówić tamtejszych dziennikarzy growych na minikampanię, dać im na zachętę po slimie, jak na E3, i czekać. W Polsce problem piractwa na X360 zniknął po kilku miesiącach od przeprowadzenia kampanii z udziałem polskich publicystów growych, czego dowodem zapowiedź odpalenia polskiego Live'a na E3, a w Stanach, jak wiadomo, wszystko dzieje się szybciej. Tylko czy w USA znajdą się chętni do zrobienia z siebie aż takiego widowiska?

14.06.2010

2010-06-14T22:28:00.002+02:00

Przedwczoraj jeszcze, aby zagrać, dostęp do internetu był mi zbędny. Wczoraj, aby zagrać, dostęp do internetu był mi jedynie użyteczny (poprawki, mody, porady). Dziś, aby zagrać, dostęp do internetu jest mi już niezbędny. To jest miara postępu w świecie gier.

Gry stają się jedyną formą rozrywki, która wymaga, czy raczej wymagać zaczyna, stałego, szerokopasmowego połączenia z siecią. I to nie dlatego, że jest to niezbędne z technicznego punktu widzenia. Tak po prostu zarządzili ludzie, którzy zarabiają z roku na rok więcej na sprzedaży coraz krótszych, coraz droższych, najczęściej niedorobionych i pełnych błędów gier, a uczynili to w imię walki z piractwem. Alpha Protocol na komputerze zainstalowałem, ale gra wymagała aktywacji w sieci. SEGA nie poszła śladem Ubisoftu, który wymaga połączenia z internetem przez cały czas rozgrywki, ale gra na komputerze pozbawionym dostępu do sieci wymaga utworzenia pliku, załadowania go na stronie rejestracyjnej za pośrednictwem innego komputera, mającego oczywiście dostęp do sieci, ściągnięcia z niej kolejnego pliku i zainstalowania go na sprzęcie, na którym gra została zainstalowana. I to wszystko, problem niby niewielki, ba, nawet płyty w napędzie nie muszę trzymać, aby grać. Tylko co to za udogodnienie, skoro płyta leży w zasięgu ręki, a jej włożenie do napędu nie jest czynnością ani skomplikowaną, ani czasochłonną? Wyobraziłem sobie gracza, który nie ma dostępu do sieci z jakiegokolwiek powodu, w końcu, to nie obowiązek. Taki gracz pójdzie do wypożyczalni DVD i obejrzy w domu film, kupi płytę z muzyką i odsłucha jej na domowym sprzęcie, nabędzie książkę i przeczyta ją w domowym zaciszu. Taki gracz kupi za niemałą sumę grę na płycie DVD, zainstaluje ją na komputerze i szlag go trafi, kiedy ujrzy komunikat, że gra bardzo przeprasza, ale wydawca zabronił jej, w imię walki z piractwem, uruchomić się bez dostępu do sieci, a nadto ostrzega gracza przed odsprzedawaniem egzemplarza gry, bo używki to prawie piractwo.
-------------------------------------------

Skonczyla mi sie polska czcionka. No nic, dokoncze tym, co mam.
-------------------------------------------

Taki Jerzy Skakun to ma leb. Dostal zlecenie, jak sadze, na zaprojektowanie okladki Przekroju, w ktorym tematem glownym jest schizofrenia. No i wymyslil, wespol z Joanna Gorska, przynajmniej tak stoi na okladce. Mozg, a w jego zakamarkach OBCY. Taki ze Space Invaders. Kilka tygodni temu, w Przekroju, przeczytalem obszerny tekst o Robercie Gawlinskim, ktory jest wielkim fanem gier komputerowych, a konkretnie strategii. Jak jego pasja zostala skwitowana? Otoz Robert Gawlinski, co ponoc przyznal sam, jest uzalezniony od gier komputerowych. Teraz dopiero, po zestawienie powyzszych tekstow, zrozumialem ich prawdziwa wymowe. Ale co tam Przekroj. Rzeczpospolita to jest prasa. Jakis czas temu ta szacowna gazeta opublikowala w czesci ekonomicznej, a wiec niby profesjonalnej, co warto podkreslic, tekst pt. Polskie gry podbijają zachodnie rynki. Takiego steku bzdur nie czytalem juz dawno, bo jak inaczej skwitowac tezy jakoby symbolem sukcesu bylo City Int., a nadzieja na finansowy plon humbug pt. Afterfall: Insanity? Ale przed tygodniem przeczytalem spory artykul na temat tego, jak gry wykorzystywane sa do celow niekoniecznie rozrywkowych. Padl przyklad gry, jak to ujeto, zdecydowanie antypolskiej - Codename Panzers. Zafrasowalem sie wielce, bo uwielbiam serie Europa Universalis, a w niej mozna podbic ziemie polskie, probowac wyplenic z nich religie katolicka, topic w krwi ewentualne zrywy powstancze, itp. Jak mozna, zdaja sie pytac autorzy, bo dwoch ich bylo, kochac swoj kraj, a jednoczesnie czynic na ekranie monitora TAKIE RZECZY? Czyzby najbardziej antypolska byla historia, tej alternatywnej nie wylaczajac. Alez ten Jerzy Skakun ma leb.
-------------------------------------------

Za tydzien wybory prezydenckie. A dzis okazalo sie, ze bedzie polski Live! Tak, Microsoft zlitowal sie w koncu. Co laczy te dwa wydarzenia? Otoz warto przypomniec, komu zawdzieczamy ten niebywaly sukces.

Mam w domu PlayStation 3, ale ci, którzy kupili np. inną konsolę XBOX mają już dzisiaj problem żeby legalnie zarejestrować się i kupować w sieci oprogramowanie.

Kto wypowiedzial niedawno te slowa? Grzegorz Napieralski, syn Bernarda, kandydat lewicy, ale nie calej, jak przyznaja nawet dzialacze tejze lewicy, zobowiązał się bowiem nacisnąć na Komisje Europejską, aby coś z tym polskim Live'm zrobiła i jak widac obietnice spelnil. Jutro kandydat Napieralski wystapi, jego sztabowcy nie musza mi dziekowac za poddanie pomyslu, w t-shircie z napisem "Jam ci to, nie chwaląc się - uczynił".
-------------------------------------------

I zerkajac na wywiad z Jakubem Mirskim, ktory dzis udostepnila Polygamia, a ktory nagrany zostal przed tygodniem, i z ktorego wynika, iz jesienia ma pojawic sie polski Xbox Live, wyjsc ze zdumienia nie moge. I czytajac komentarze, z ktorych wynika, ze wiele osob z tzw. polskiej branzy gier o tym wiedzialo, ale pary z ust nie puscilo, bo np. wolalo obstawiac zaklady za posrednictwem podstawionych osob, tez ze zdumienia wyjsc nie moge. I ze wszysycy oni sadza, ze to jest OK, z tego powodu tez nie moge wyjsc ze zdumienia. W koncu dali slowo przedstawicielom Microsoftu, przeciez wystapili w "antypirackiej" kampanii polskiego oddzialu Microsoftu, a to przeciez zobowiazuje, przeciez poparli inicjatywe oddolna graczy, przemianowana koniec koncow na We Want Live! W tych okolicznosciach to przeciez wszystko, co mozna bylo zrobic. Nie mialem i nie mam dobrej opinii na temat polskiego swiatka tzw. dziennikarstwa o grach. I nic, absolutnie nic nie przemawia za tym, aby mialo sie to zmienic. Zwlaszcza teraz.

Gracz niedzielny to nie to samo co szary gracz

2010-05-12T23:21:00.004+02:00

Niedawno pierwsze urodziny obchodziła Gamezilla, serwis o grach, za którym stoi Axel Springer. Obchody celebrował nowy szef serwisu, nie obyło się jednak bez zgrzytów sprowokowanych przez znanego wichrzyciela Olafa Szewczyka. Zgrzyty tego rodzaju uważam za potrzebne, nie dlatego, żebym napawał się wrzucaniem kamyków do cudzych ogródków, bo tego rodzaju akcje, skoro sam w nich nie uczestniczę, nie podnoszą mi poziomu endorfin, ale dlatego, że w końcu na horyzoncie zaczyna majaczyć normalność. Ta normalność to uświadomienie sobie, że istnieje coś takiego jak konkurencja i walka o czytelnika. Życząc Gamezilli zilionów kliknięć warto wspomnieć, że czytelników można wabić nie tylko luzactwem usprawiedliwiającym niezliczone literówki czy nagminne używanie słów „ssie” i „zajebisty”, ale też ofertą nieco poważniejszą. Taką z założenia jest publicystyka. Co więcej, niektórzy z prowadzących serwisy w końcu zdali sobie sprawę, że nie mniej ważne od zamieszczania tzw. publicystyki jest doprowadzenie do tego, aby podpisywały ją osoby bynajmniej nie anonimowe. Rezultaty bywają jednak różne. Ileż zdumienia wywoływały we mnie teksty bynajmniej nie anonimowego Zygmunta Miłoszewskiego z cyklu Graj utracony, zanim nie napisał Pierwszego elektronicznego turysty, prawdopodobnie najlepszego polskiego tekstu o grach w roku 2009 r. Gamezilla na pierwsze urodziny sprawiła sobie i czytelnikom prezent w postaci felietonów bynajmniej nie anonimowego Łukasza Orbitowskiego. Świetnie, ale kiedy przeczytałem pierwsze teksty z cyklu Wyznania gracza niedzielnego, zasępiłem się z lekka. Cóż, wygląda na to, że historia lubi się powtarzać.

W Wyznaniach gracza niedzielnego: Na poważnie czytam

„Mamy już znakomicie funkcjonujący światek recenzentów, „growe” dziennikarstwo po okresie radosnej amatorki powoli staje się dziennikarstwem właśnie. Ale coś takiego jak krytyka nie istnieje”

. Wstęp ciekawy, bo kontrowersyjny. Faktycznie, coś takiego jak krytyka w pisaniu o grach póki co w zasadzie nie istnieje, ale co z pierwszymi stwierdzeniami? Co to za światek recenzentów, który znakomicie funkcjonuje? Najpewniej znakomicie funkcjonuje wewnętrznie, bo zastrzeżenia wobec recenzji, od ich poziomu merytorycznego po stylistyczny, jak były, tak są i nic nie zapowiada, aby w dającej się przewidzieć przyszłości coś w tym względzie miało się zmienić. I jak to jest z tą amatorką przekształcającą się powoli w profesjonalne dziennikarstwo pełną, zdawać by się mogło, gębą? Nie jestem pewny, czy ci amatorzy przepoczwarzający się właśnie w profesjonalnych dziennikarzy zdają sobie sprawę, że taką metamorfozę w tych dniach przechodzą. Może z pozycji gracza niedzielnego widoczne są jakieś tego oznaki, bo z pozycji szarego gracza niestety nie widać jednej nawet. Widzę za to dziennikarzy, który hurmem biorą udział w kampanii marketingowej Microsoftu udając, że spełniają powinność wobec graczy próbując im uświadomić jak wielkim złem jest piractwo, będące podobno główną, a może nawet jedyną przyczyną braku polskiego Live’a. Naiwność to tylko, czy też może coś więcej? Aż dziw bierze, że skreślenie w ostatnich dniach Polski z Watch List nie zostało jeszcze odtrąbione jako sukces garstki robiących z siebie...gorszące widowisko amatorów zdążających podobno pomału w kierunku profesjonalnego dziennikarstwa. Widzę też, że z taktem nie jest najlepiej, choć podjęcie się pisania o grach dla ludzi dorosłych, a chyba w tym kierunku ta profesjonalizacja ma pójść, wiązać się winna z refleksją nad tym, co oddaje się do publikacji. Jeżeli w okolicach Wielkiej Nocy jako lekturę świąteczną dostaję tekst pt. Wielkanoc – 7 zmartwychwstających bohaterów gier, to zastanawiam się, czy komuś zabrakło wyobraźni, czy też wyobraźnię ma tak wielką, że nic nie jest w stanie jej okiełznać. Podobne przykłady tej „radosnej amatorki”, która „powoli staje się dziennikarstwem właśnie” można mnożyć. I tym wyraźniej widać, że powolność z jaką proces ten postępuje, jest zasmucająca. Jedno bowiem jest pewne. Nie da się przepaści dzielącej amatorstwo i profesjonalizm przeskoczyć pisaniem przez amatorów poradników na temat tego, jak profesjonalistą zostać.

I w sumie dziwić się przestałem ocenom formułowanym przez Ł. Orbitowskiego po przeczytaniu kolejnego tekstu pt. Wyznania gracza niedzielnego: Gry jako synteza. Pojawiło się tam stwierdzenie następujące.

„Niektórzy wściekali się, że Dante’s Interno nie ma nic wspólnego z literackim pierwowzorem. Otóż ma tyle ile trzeba, przeciętny człowiek wie tyle tylko, że był jakiś Dante i miał interno”.

Z tego co pamiętam, ci niektórzy wściekali się nie dlatego, że gra Dante’s Interno niewiele miała wspólnego z dziełem Dantego, ale dlatego, że bezczelnie żerowała na klasyku, a kampania marketingowa gry była najżałośniejszym spektaklem, jaki w świecie gier się wydarzył. Różnica subtelna i jak widać trudna do wychwycenia. Co do powszechnej znajomości Boskiej Komedii wypowiadać się nie będę, bo brak mi danych, którymi autor felietonu zapewne dysponuje, niemniej, z tego co sobie imaginuję, od dziennikarzy growych, choćby nawet byli amatorami pomału zdążającymi w kierunku dziennikarstwa, można w tym temacie wymagać więcej. Niestety, to tylko moja imaginacja, bo brak wyobraźni, brak taktu, samozadowolenie, podatność na tzw. hype i inne bodźce zewnętrzne mogą skutecznie hamować to i tak powolne podążanie ku profesjonalizmowi. Jak widzę, z pozycji gracza niedzielnego świat gier wydaje się piękniejszy.

Z dziennika szarego gracza. Czwartek. 4 marca 2010 r.

2010-03-04T04:07:00.003+01:00

Niedawno kwiat polskiego dziennikarstwa growego udzielał publicznie porad na temat tego, co należy zrobić i co trzeba umieć (albo czego nie należy zrobić i czego nie trzeba, a nawet nie należy umieć), aby dostrzec gdzieś tam, hen, hen, promyk nadziei na zostanie polskim publicystą growym. Tym razem porad udzielił Olaf Szewczyk. Redaktor Kultury nie ukrywa, że recenzowanych gier nie kończy, bowiem nikt go zmusić nie może, aby marnotrawił życie na tytuły, których twórcy spartolili robotę. Przypuszczam, że jest to stanowisko bliskie sercu wielu dziennikarzy growych. Problem jest tylko jeden. Znakomita większość gier otrzymuje dość wysokie noty. I co z tego wynika? Aha, i jeszcze jedno. Anonimowość autora obniża wartość jego wypowiedzi o 12,5 proc.

W ramach nadrabiania zaległości. O tym, że popkultura znów wymierzona jest w Rosjan. Hmmm, duże tygodniki naprawdę za to płacą?

I jeszcze, również w ramach nadrabiania zaległości, miałem napisać o audycjach radiowych grom poświęconym, których wysłuchałem przed trzema bodaj tygodniami. Jedna w sobotnie popołudnie w Trójce została wyemitowana, a druga w niedzielę w Jedynce. I co? W Trójce było o grach, które poprawiają refleks, a jak słuchacze zaczęli dzwonić i do rzeczy komentować, to prowadzący ewidentnie spanikował. Powiedział nawet coś takiego (cytuję z pamięci) - "Jak Pan mówi RPG, to ja nie wiem o co chodzi". Rację miał ostatnio Mann narzekając na PR III. A w Jedynce było treściwiej, choć przerywacze muzyczne, jak to w Jedynce, masakrowały uszy. Ale prowadzący był przygotowany, red. Kosmana odtworzona wypowiedź tak pocięta, że bełkotliwa, red. Miłoszewskiego była tyrada na temat tego, jak to on już nie chce, ale jednak musi grać, chwalenie się kogoś z Techlandu, jakim to sukcesem było ostatnie CoJ. Było całkiem nieźle, z całym tym growym kolorytem. Szkoda tylko, że nie cyklicznie.

Nieporozumienia na linii Activision - Infinity Ward? Ktoś został zwolniony? Nie ma to jednak jak krzykliwy tytuł. Noc długich noży u twórców Call of Duty. Fakt, cóż za podobieństwo. No i cóż za lekkość pióra, dowcip, trafność analogii.

Z dziennika szarego gracza. Czwartek. 18 lutego 2010 r.

2010-02-18T20:52:00.003+01:00

Minął miesiąc? Ależ ten czas leci. Zwłaszcza jeśli czas przeznaczony na gapienie się w monitor zawłaszcza Dragon Age: Origins. A zawłaszcza zgrabnie, z gracją, choć czasy ekscytacji rolplejowymi przygodami minęły chyba bezpowrotnie. Z łezką niemal w oku wspominam godziny strawione na wyliczeniach, które miały mi dać drużyną doskonałą w Icewind Dale, wielogodzinne dyskusje o Planescape: Torment albo zaczytywanie się w oficjalnym poradniku do Baldur's Gate 2, żeby czegoś w jakiejś zaliczonej lokacji nie przegapić. Cóż, było, minęło, to tylko mile spędzone godziny. Gra zostaje w komputerze, nie idzie za mną, gdy kończę sesję. Już nie.
----------------------------------------------------------------------------------------
Zdaje się Panie Ubisoft, że się na siebie zaczniemy boczyć. Pan nie traktujesz mnie poważnie, Pan ode mnie wymagasz, żebym był podłączony do sieci w czasie gry w Pana gry i to przez cały czas gry. Pan chyba szaleju się najadłeś, Panie Ubisoft. Pan nie masz na moje szczęście gier, których bym bardzo pragnął, więc pożegnam się z Panem bez żalu. Co prawda ja mam coś, co Pan pragniesz ode mnie wyciągnąć, czyli moje pieniądze, ale skoro stawiasz Pan sprawę w ten sposób, to trudno. I nie żebym jakieś demonstracje tu robił. Po prostu znam swój figlarny router bezprzewodowy. Żegnam Panie Ubisoft.
----------------------------------------------------------------------------------------
Zasłuchałem się w nowej płycie Petera Gabriela. Piękna muzyka. I przy tej okazji nie mogłem opanować się przed sięgnięciem po to i to. Tak, kiedyś Panie Ubisoft potrafiłeś Pan wydawać naprawdę dobre gry. Z dobrą muzyką w dodatku.
----------------------------------------------------------------------------------------
Peter Molyneux publicznie zaczął powątpiewać w to, że Fable III to gra RPG, a zwłaszcza gra RPG w stylu lat 90-tych. Oczywiście wielu publicznie zaczęło powątpiewać w szczerość tego powątpiewania, ale chyba jest coś na rzeczy. Co Fable I i II wspólnego ma z serią Might&Magic, pierwszymi Falloutami czy Planescape: Torment? No to co musiałoby się zdarzyć, żeby Fable III nagle mieć zaczęło?

Z dziennika szarego gracza. Wtorek. 19 stycznia 2010 r.

2010-01-19T21:25:00.005+01:00

Teraz będziecie mogli napisać tę historię od początku i zbudować polskie imperium od morza do morza.

Jasne. Cenega, któż by inny, odtrąbiła zapowiedź wydania strategii historycznej pt. Polskie Imperium: Od Krzyżaków do Potopu, swojej odpowiedzi na Ogniem i Mieczem, jak mniemam. Tyle, że już sam dobór tytułu nasunął mi podejrzenie, że to jakiś szwindel. Czy ktoś z olejem w głowie zatytułowałby grę w ten sposób? Ale czego wymagać od ludzi, dla których, jak stoi w oficjalnym komunikacie, "czasy Średniowiecza" zaczęły się w 1350 r. a zakończyły w 1650 r.? W tymże komunikacie jest jeszcze wzmianka, że projekt zwany był na początku Od morza do morza, czemu daję wiarę w stopniu mniejszym niż znikomy, bo wygląda to finałowy popis tego mistrza słowa, który polski tytuł gry wymyślił. Nie wiem co prawda, jakim kryptonimem określano projekt u zarania, ale wiem, że z angielska tę ukraińską grę, bo to jest, a co skrzętnie ukryto w komunikatach, ukraińska gra, zwie się Empire: Time of Troubles. I trzy uwagi. Jeżeli ta gra będzie miała rozbudowaną warstwę historyczną, w co śmiem wątpić, to wielu może być bardzo rozczarowanych postrzeganiem historii Królestwa Polskiego i Rzeczpospolitej Obojga Narodów przez ukraińskich twórców. Po drugie, pierwsze obrazki i filmiki z gry nie dają podstaw do popadania w namiastkę nawet euforii przez wielbicieli strategii historycznych. Po trzecie, warto przeczytać wywiad, który opublikowano jakiś czas temu w serwisie gry.02.pl. Twórcy Empire: Time of Troubles z ukraińskiego studia Lesta - Alexander Skakovsky i Petr Prohorenko, tryskali humorem i ze swadą odpowiadali na pytania.

Pyt: Jak wiele badań historycznych o okresie od XIV do XVII wieku musieliście przeprowadzić tworząc tę grę?

Alexander Skakovsky & Petr Prohorenko (Lesta Studio): Pracujemy z faktami historycznymi już od bardzo dawna i zawsze wnikliwie przyglądamy się materiałom źródłowym. Tworząc Empire: Time of Troubles uczyliśmy się o średniowieczu w Europie Wschodniej z wielu źródeł, a nawet postaraliśmy się odtworzyć język tamtych czasów.

Pyt: Czy możecie wskazać umiejętności, jakie będą przydatne podczas rozgrywki?

Alexander Skakovsky & Petr Prohorenko (Lesta Studio): Główną umiejętnością wymaganą od fanów rozbudowanych gier strategicznych będzie umiejętność spauzowania rozgrywki w Empire, aby coś zjeść i się wyspać (śmiech).

Przyznam, że po tym, co zobaczyłem na obrazkach i filmach, wcale nie jest mi do śmiechu, choć buńczuczne zapowiedzi do łez, ze śmiechu, doprowadzić mogą. Więc w końcu na to samo wyjdzie, bo śmiechu będzie co niemiara.

Z dziennika szarego gracza. Poniedziałek 11 stycznia 2010 r.

2009-12-27T20:30:00.008+01:00

Święta minęły, a wraz z nimi zakończył się okres ochronny, w którym nie można polować na polskich publicystów growych. Daruję sobie dworowanie z redaktorów tropiących celebrytów z konsolkami upchanymi po kieszeniach, tudzież kieszeniami wypchanymi konsolkami, bo sprawy dużo większej wagi uwagę zaczęły mi zaprzątać. Będzie bowiem o historii, pięknej muzyce i poezji.

Ogniem i mieczem rozpaliło wyobraźnię rodaków. Gra wprowadziła na interaktywne pola postaci bliskie sercom wszystkich Polaków. Nie zapomniała o tym recenzentka powszechnie lubianego i cenionego serwisu o grach, działającego u boku portalu Onet.pl. Poniższy cytat zasługuje na uwagę nie mniejszą niż słynne słowa "kończ...waść!, wstydu...oszczędź!".

Występują tu także znane postacie, nie tylko historyczne, bo zwiedzając polskie i litewskie miasta i twierdze gracz spotka zarówno hetmana Czarnieckiego i króla Jana Kazimierza, jak i samego pułkownika Michała Wołodyjowskiego, Jana Skrzetuskiego i Andrzeja Kmicica, którzy są nawet podobni do samych siebie z twarzy (odlegle, ale jednak).

I zastanawiam się tylko nad jedną kwestią. Jeżeli taki Kmicic, Wołodyjowski czy Skrzetuski byli bohaterami powstałymi w wyobraźni Sienkiewicza, to co do diaska oznaczać może, że byli sami do siebie z twarzy podobni, i to odlegle? W głowę zachodzę o co chodzić może, ale trudno mi rzecz ogarnąć. Niemniej jakiś cytacik znalazłem, aby autorkę radą jakąś wspomóc.

Radziłem mu - mówił - iżby siemię konopne w kieszeni nosił i po trochu spożywał.

(H. Sienkiewicz. Potop.)
--------------------------------------------------------------------------------------
Polygamia zamieściła wywiad z Piotrem Rubikiem. W zasadzie na tym mógłbym zakończyć wątek, bo już tylko to wystarczy, żeby popłakać się ze śmiechu, niemniej, z kronikarskiego obowiązku, przytoczę dwa zdania.

Polygamia: Nadal chce pan napisać muzykę do gry? Dalej byłby to japoński RPG?
P. Rubik: Oczywiście, że chcę. Nie musi być to koniecznie japoński RPG, ważne, aby była to gra gdzie jest miejsce dla rozbudowanej warstwy muzycznej - orkiestra i chóry pasują do wielu ciekawych gier

Pozwoliłem sobie, co zresztą widać, zaznaczyć najciekawsze pytanie i wstrząsającą odpowiedź. I jakoś nie jestem zdziwiony, że P. Rubik mógłby i chciałby skomponować muzykę do gry. Przecież on mógłby i chciałby zrobić to o każdym i do wszystkiego. Zwłaszcza teraz, kiedy wyeksploatował już tematy papieskie.
---------------------------------------------------------------------------------------
Jonathan Knight przyznał, że choć jego zespół deweloperski bez problemu poradził sobie z realizacją gry na podstawie Inferno z Boskiej Komedii, to pozostałe części dzieła Dantego mogą być trudne do egranizacji. Pozostaje mieć nadzieję, że na tym przygoda Wielkiego Elektronika i Visceral Games z Boską Komedią się zakończy, choć wierzę, że twórcy Dante’s Interno potrafiliby zrobić slashera nawet z Jeziora Łabędziego Czajkowskiego.

Z dziennika szarego gracza. Wtorek. 22 grudnia 2009 r.

2009-12-22T22:34:00.003+01:00

Co ty wiesz o graniu? Takim pytaniem rozpoczyna się wywiad z Bogusławem Lindą, którego głosem przemówi Kratos w polskiej wersji God of War 3. Odpowiedź, jak na Bogusława Lindę przystało, jest lakoniczna, ale Pasikowski w swoich scenariuszach by się jej nie powstydził.

Zostawiłem to córeczce troszeczkę.

I tak jak nie rozumiem sensu wydawania okrągłych sum na zatrudnianie znanych, a więc drogich aktorów przy dubbingowaniu gier, tak nie pojmuję sensu robienia wywiadów z tymi z nich, którzy o grach nie wiedzą kompletnie nic. Poza tym, że można na nich zarobić rzecz jasna. I jeszcze jedno ciekawe spostrzeżenie Pana Bogusława.

Ja myślę, że [gry] są taką zabawą. Przecież na całym świecie są grupy graczy, cały świat ze sobą gra, kombinuje, wspólnie się bawi, to jest jakaś wspólna przygoda. Czy się lubi tę przygodę, czy nie, to już jest sprawa dowolna i prywatna każdego z nas. Ja wolę pojechać do Afryki niż oglądać ją w grze, ale gdybym nie miał tej możliwości, to pewnie bym siedział i grał.

Gram właśnie w Dragon Age: Origins. Też wolałbym, zamiast grać, pojechać do Ostragaru, ale nigdzie nie mogę znaleźć biletów.
--------------------------------------------------------------------------------------
Electronic Gaming Monthly ma wrócić w marcu 2010 r. Z oficjalnego komunikatu wynika, że w każdym numerze papierowym czytelnicy znajdą kod pozwalający im na dostęp do cotygodniowej sieciowej edycji EGM[i]: The Digital Magazin. Wszystko to brzmi ciekawie, widać że ktoś gdzieś tam nieco nad formułą nowego EGM pomyślał. Szkoda, że śladu tego procesu nie widać w powrocie na krajowy rynek Gamestara.
--------------------------------------------------------------------------------------
Techland obchodzi w tym miesiącu 18. urodziny. Poza gratulacjami warto życzyć, aby gry Techlandu weszły w dorosłość wraz z samą firmą.
--------------------------------------------------------------------------------------
Koniec roku nadchodzi dużymi krokami, więc podsumowań nastał czas. Na początek u Borejki o RPG AD 2009 z małą nutą cRPGową.
--------------------------------------------------------------------------------------
Dużymi krokami zbliżają się też Święta, więc gdyby ktoś szukał jeszcze prezentów, lubił ciekawe gry oraz nie miał jeszcze Machinarium i Samorosta 2, to uprzejmie donoszę, iż na blogu Amanity Design, do 25 grudnia br., oba te tytuły można nabyć za jedyne 10 dolarów amerykańskich. Gratka.

Z dziennika szarego gracza. Wtorek. 15 grudnia 2009 r.

2009-12-15T21:05:00.005+01:00

W sieci pojawiły się kolejne głosy w debacie O co toczy się gra?, ale nie ma wśród nich jednego z najciekawszych tekstów pt. Po co ci te głupie gry?. Związane jest to z faktem, że jego publikacja miejsce miała w miniony piątek, ale zapewniam, że warto poczekać. O ile ktoś nie zaznajomił się z nim na papierze rzecz jasna. Dla mnie osobiście symptomatyczne jest to, że powyższy tekst stylem i poziomem formułowanych wniosków zawstydzić powinien osoby parające się grami zarobkowo i dowodzi, że najciekawsze rzeczy do powiedzenia na temat gier mają osoby spoza tzw. środowiska. Wyjątki, niestety, pozostają wciąż na tyle nieliczne, że teza o konieczności wypalenia polskiej publicystyki growej do cna i budowy jej od podstaw, wydaje się jedynym rozsądnym rozwiązaniem. Pozwolę sobie przytoczyć pytanie, które w kontekście tego wpisu jest trafne, przepraszając jednocześnie autora za to, że cytuję fragment dla wymowy tekstu wcale nie najważniejszy.

Skąd ta hipokryzja? Czyżby granie znieczulało aż tak skutecznie?

------------------------------------------------------------------------
Jak powszechnie wiadomo, z 1.000.000.000 ludzi, którzy grają (badania Wielkiego Elektronika), przynajmniej połowa chce zostać polskimi publicystami growymi. Z pomocą przyszli im przedstawiciele growego dziennikarstwa krajowego publikując zestaw gotowych porad w wersji instant. Wystarczy przeczytać, przemyśleć, przyswoić i zastosować. Ja, przyznam to ze wstydem, zrezygnowałem po wykonaniu pierwszej czynności. Rzecz przerosła mnie po prostu. Sytuacji całej skomentować nie omieszkał infant terrible polskiej publicystyki growej - red. Kronika Gier, "sumienie" polskiej branży, b. naczelny quasi-serwisu cenegowego W2P, jawny współpracownik kombinatu growego GOL. Patrzę na to wszystko i jedno przyznam – w światku growym pojęcie kompromitacji nie funkcjonuje.
-------------------------------------------------------------------------------------
John Woo ogłosił plany realizacji filmu na postawie gry Stranglehold, która powstała na podstawie jego filmu pod tym samym tytułem. W dalszych planach jest egranizacji ekranizacji, a następnie ekranizacja egranizacji. A dalej się zobaczy – tymi słowy rzecz całą skomentował podobno sam reżyser.
-------------------------------------------------------------------------------------
Technopolis, strona o grach firmowana przez Politykę, znany i ceniony tygodnik opinii, opublikowała recenzję gry Risen. Nie będę ukrywał, że od piszących teksty o grach pod szyldem tego tygodnika wymagam więcej, ale dowodzi to tylko tego, że jestem naiwnym człowiekiem. Do recenzji może wrócę w innym miejscu, ale już teraz mogę napisać, że spostrzeżenie autora tekstu, jakoby Risen miał „Najbardziej mało bugów w porównaniu z Gothicami” bez wątpienia wynosi poziom dyskusji o grach w Polsce na nowy poziom. Najbardziej mały poziom, nadmienię.

Z dziennika szarego gracza. Czwartek. 10 grudnia 2009 r.

2009-12-10T18:44:00.003+01:00

Debata O co toczy się gra? zainicjowana na łamach Kultury przez Olafa Szewczyka zakończyła się, zanim na dobre rozpoczęła, publicznym ukamieniowaniem autora za używanie terminu „interaktywne wideo”. Teraz czekam na ukamieniowanie, tuż po tym jak zostanie rozstrzelany, powieszony, połamany kołem i poćwiartowany, Guillaume de Fondaumiere ze studia Quantic Dream, który notorycznie określa Heavy Rain, wielką nadzieję konsolowców, mianem „interactive movie”.
--------------------------------------------------------------------------------------
Wielki Elektronik John Riccitello ujawnił w telewizji PBS wyniki ogólnoświatowych badań mających na celu ustalenie wielkości populacji graczy. Zlecenie EA wykonywało tysiące firm badawczych, których pracownicy dotarli w poszukiwaniu graczy do każdego zakątka globu, nie wyłączając stacji badawczych na Antarktydzie, osad tubylców na Borneo i wsi na Lubelszczyźnie. Wyniki są szokujące. Po rozliczeniu ankiet, którzy wypełnili wszyscy badani okazało się, że gra już ponad 1.000.000.000 ludzi. Kolejne badanie za tydzień.
--------------------------------------------------------------------------------------
Jak pisać recenzje gier w formie kilku zdań? Ten problem nie daje spać większości polskich publicystów growych, zwłaszcza tych, którzy publikują na papierze. Z ogromną życzliwością przyglądam się tym wysiłkom, zwłaszcza że pisanie na papierze zobowiązuje. Przede wszystkim do ukazania gier w szerszym kontekście kulturowym. W dzisiejszym Dużym Formacie, dodatku do Gazety Wyborczej, pojawiły się recenzje Dragon Age: Origins i S.T.A.L.K.E.R.a: Zewu Prypeci. W pierwszym przypadku większa część notki, bo tak chyba określać należy te recenzje, skupiła się na polskim dubbingu, ze szczególnym uwzględnieniem udziału Piotra Fronczewskiego, a w drugim na Strugackich i Tarkowskim, których dzieła w niewielkim stopniu inspirowały twórców gry. Po przeczytaniu tych „recenzji” nabrałem ochoty na przeczytanie powieści Piknik na skraju drogi, obejrzenie filmu Stalker i przesłuchanie płyty Franka Kimono. A gry? Kontekst kulturowy je przysłonił.
-------------------------------------------------------------------------------------
Jak powszechnie wiadomo polska branża growa utalentowanymi piórami stoi. Owe pióra od czasu do czasu próbują modę na słowa wprowadzać, wszak piękny jest język ojczysty, a pisanina o grach nie musi być suchym przekazem. I tak w ostatnich dniach furorę robi zapomniane już nieco, wielu zostawiło je w piaskownicy, słowo „pysk”. Premiera Street Fightera IV reklamowana była jako wielki powrót prania po pyskach, a różnice w wystawianych notach recenzenckich zwane bywają dawaniem/dostawaniem po pysku. Dajcie sobie pyska utalentowane pióra, wszak razem tworzycie język polskiej publicystyki growej, który nie może na pysk upaść.

Z dziennika szarego gracza. Środa. 9 grudnia 2009 r.

2009-12-09T20:25:00.006+01:00

Gra Mount&Blade: Ogniem i Mieczem miała swoją premierę 4 grudnia i po pierwszym weekendzie zanotowała rewelacyjne wyniki sprzedaży oraz zebrała niezwykle entuzjastyczne oceny.

Tak właśnie brzmi początek komunikatu CD Projektu na temat gry, na którą chrapkę miało wiele osób, a którą to wspomniana firma wydała. Na ile wyceniają spece od marketingu z CDP rewelacyjność wyników sprzedaży nie wiadomo, ocen samej gry też w sieci tyle co kot napłakał. Najpewniej kopii recenzenckich nie było tym razem, a krajowi publicyści growi, jak powszechnie wiadomo, sami gier nie kupują, więc pozostaje marketingowy bełkot, z którego wynika, że jest lepiej niż dobrze, zwłaszcza w Rosji. A że ludzie rzucają gromy na bugi, które wręcz uniemożliwiają rozgrywkę, to już drobiazg. I na deser ostatnie zdanie komunikatu:

UWAGA! Edycja kolekcjonerska ukazała się w bardzo limitowanym nakładzie i praktycznie została już całkowicie wyprzedana!

Praktycznie została już całkowicie wyprzedana? No to nie ma o czym mówić, bo nie ma jej w sprzedaży. Chyba.
--------------------------------------------------------------------------------------
City Interactive odchodzi od gier niskobudżetowych. Na takie wyznanie zdobył się prezes firmy Marek Tymiński w wywiadzie opublikowanym przez Stockwatch. Komentarz? Świat się kończy.
-------------------------------------------------------------------------------------
Cytowane przez wszystkie serwisy o grach zestawienie 10 najlepszych gier 2009 r. magazynu Time nieco mnie zaskoczyło. Po przejrzeniu jednak pozostałych dziesiątek, m.in. Top 10 najlepszych płyt, przebojów, filmów, uspokoiłem się nieco. Lady Gaga dała nam jedną z najlepszych płyt roku? To co można sądzić o doborze gier?

Z dziennika szarego gracza. Czwartek. 20 sierpnia 2009 r.

2009-08-18T21:50:00.008+02:00

Gdyby nie wstępniak w sierpniowym numerze Nowej Fantastyki, nie wiedziałbym, że istnieje Creatio Fantastica i rozgorzała dyskusja na temat recenzowania literatury fantastycznej. Czy, jak chciałby jeden z redaktorów CF, pisarze nie powinni recenzować książek, a same recenzje powinny być, cokolwiek to znaczy, "obiektywne"?. Przypomniała mi się od razu wymiana zdań pod wpisem Bioforgera na AntyGrach, pt. Wartość recenzenta. Chciałbym pocieszyć redaktora CF. Marzę o tym, aby w Polsce twórcy gier zaczęli udzielać się w sferze publicystycznej, pozakładali, jak ich zagraniczni koledzy, blogi, uczestniczyli w wymianie opinii w sieci, etc. Chciałbym, ale zapewne długo jeszcze na to poczekam.
--------------------------------------------------------------------------------------
Zagrałem w wersję demonstracyjną Call of Juarez: Bound in Blood. Grafika i klimat niezłe, ale ta rozgrywka... Nie chce mi się już grać w takie gry. Moje zapotrzebowanie na radosną, nieskrępowaną wyżynkę zaspokaja ostatnio Dead Space. Dwa tytuły w tym klimacie rocznie, to maksimum tego, co jestem w stanie przyswoić.
--------------------------------------------------------------------------------------
Gamescom rozwija skrzydła. Wygląda na to, patrząc na liczbę informacji, które trafiają w moje oczekiwania, że to całkiem sensowna impreza. Cieszy też ilość relacji, nie tylko pisemnych, ale i wideo, które prezentują krajowe serwisy. Widać, że Kolonia jest blisko. Co prawda red. Tadeusz Zieliński najwidoczniej brzydzi się tłumem szarych graczy (końcówka z przewracaniem oczami jest niezła), wszak jest dziennikarzem, ale za to relacja pisemna z pokazu Diablo III jest jeszcze lepsza.

Ogólnie prędkość grania jest znacznie większa, a fakt, że creepy dropują health orby sprawia, że nie ma w ogóle downtimeu żadnego ani managowania potami.

Oh yeah...

Każda akcja rodzi reakcję, czyli słów kilka o agresji w sieci

2009-08-13T22:53:00.011+02:00

Znowu awantura o internet, a właściwie internautów. O tym, że w sieci kwitnie chamstwo, a każdy jest ekspertem od wszystkiego, sięgającym przy tym w dyskusji po argumenty różnorakiego rodzaju, niekoniecznie merytoryczne, wiadomo i nie bardzo pojmuję, dlaczego, np. red. Żakowski zachowuje się jakby Amerykę odkrył. Tak jest poukładany świat i taka jest ludzka natura, ale przecież red. Żakowski nie o układaniu świata i naturze ludzkiej chce rozmawiać, ale o internecie. No dobrze. Dwa teksty (pierwszy, drugi) wpadły mi ostatnio w oko, nie licząc artykułu Polityczna rewolucja internetu Michaela Massinga, wszystkie na tyle sensownie rzecz podsumowujące, że mogę je z czystym sumieniem polecić, co wszak nie znaczy, że się z nimi całkowicie zgadzam. Nie ma to jednak, jak od czasu do czasu, zadumać się nad odmiennym rzeczy postrzeganiem.

Mnie osobiście w tym kontekście najbardziej frapuje sfera dyskursu o grach w polskiej sieci. Nie, nie będę pisał o zalewającej mnie zewsząd agresji, o tym, że jestem jej przeciwny, że wcielam się w gołąbka pokoju, etc. Nie, nie będę, bo moją własną, autentyczną agresję wzbudza kilka rzeczy i wylewa się ona ze mnie, kiedy podczas serfowania po necie, potknę się o nie. Poniżej krótka wyliczanka, sporządzona z punktu widzenia szarego gracza przez tegoż gracza. Nie wnikam zbyt głęboko w konkretne przykłady, nie podaję nazwisk, bo i po co? Ani opamiętania, ani zrozumienia nie oczekuję.

1. Redaktorzy, którzy nagle tracą pamięć i nie tylko pamięć.
Innymi słowy, niektórzy piszący zgrabne teksty w mediach mainstreamowych, np. Przekroju czy Polityce, po trafieniu do sieci doznają szoku jakowegoś, tracą zmysły, zaczynają używać słów takich jak "ssie", "zajebisty", itp., co mnie do szewskiej pasji doprowadza albo ujawniają swe zadziwiające poglądy, np. na temat patriotyzmu, religii, które roztrząsałem mając lat 14. i wierzyć mi się nie chce, że dorosły, naznaczony doświadczeniem życiowym, wiedzą, oczytaniem, etc. człek, takie mieć może. Albo też pod płaszczykiem pisania o grach forsują swoje poglądy, które osobiście uważam za szkodliwe. Czy nasi przodkowie powinni wstydzić się tego, co zrobili po 1492 r.? Oczywiście, ogłosi polski publicysta growy, dlaczego nie powstają gry o zbrodniach kolonizatorów? Biedni Inkowie, którzy niszczyli sąsiednie ludy, traktując je jak małpy. Czy Armia Krajowa była nielegalna, a sądownictwo GB było bardziej prawnie umocowane od wymiaru sprawiedliwości AK? Naprawdę, choć trudno w to uwierzyć, takie wątpliwości podnoszą ludzie o grach w Polsce pisujący. Interesuję się historią, więc łatwo wyłapać mi idiotyzmy, nieuctwo i bicie piany przez co poniektórych. Niezmiernie mnie to irytuje. Zwłaszcza, że ich szkodliwe brednie trafią do milionów "userów", bo tym są dla nich czytelnicy.

2. Redaktorzy pism o grach, którzy medium zmieniają.
Niestety, niektórzy nie wyciągają wniosków. A może wyciągają złe. Tak jak Panowie wymienieni w punkcie 1. uważają, że z ludźmi z sieci należy rozmawiać językiem niewyszukanym o kwestiach mniej jeszcze wyszukanych, tak Panowie wymienieni w punkcie 2. sądzą, że skoro pima o grach padają, to pewnie dlatego, że zbyt skomplikowane są pod każdym względem. Z mojego punktu widzenia wygląda to tak, że chętnie bym jakąś prasę o grach kupował, gdyby istniała taka warta uwagi. Niestety, polska prasa o grach jest pisana językiem adresowanym do 12-latka, więc jako człek starszy rezygnuję z niej. Co więcej, po przejściu do sieci, autorzy zaczynają adresować nowe dzieło do 10-latka, a więc w kierunku przeciwnym do przeze mnie oczekiwanego. Irytuje mnie to.

3. Redaktorzy flame'ujący.
O, takich nie brakuje. Niektórym samo tak wychodzi, ale są i tacy, którzy celowo zamęt wzniecają, odsłon większej liczby pożądając. Ci ostatni są najgorsi, żywią się bowiem niczym sępy, hieny czy ghule padliną, czyli animozjami narosłymi między graczami, które sensu przecież nie mają, bo technikaliów, a nie samych gier dotyczą. Tacy wzbudzają moje wyjątkowe poirytowanie.

4. Redaktorzy, którzy nie dorośli do tego miana.
Sporo ich jest, a poznać ich można po tekstach wielce topornych, które prezentowane są graczom jako teksty dziennikarskie. Nie poirytowanie, a raczej uśmiech, znakomita większość wymienionych wzbudza.
Nie wspomniałem o dziwnych recenzjach, relacjach z pokazów, etc., ale to osobna, bo wyjątkowo kontrowersyjna jest kategoria. Poprzestanę na czterech grupach, które najbardziej dziś w oczy mi się rzucają i które agresję we mnie wzbudzają. Warto, aby ci, którzy o tej agresji internautów wspominają, pamiętali, że różne może mieć ona źródła.

Z dziennika szarego gracza. Wtorek. 11 sierpnia 2009 r.

2009-08-11T23:12:00.003+02:00

W TVN CNBC Biznes pojawił się Marek Tymiński, szef City Interactive. Rozprawiał on tam o rynku, o branży, o wielkości swojej firmy i jej świetlanej przyszłości. Tak, gry wchodzą do gry, a mikrofon jest cierpliwy. I dopiero teraz zacząłem się zastanawiać, że też wcześniej tego nie zauważyłem, czy interesy CI od wodzą p. Tymińskiego w Peru, to przypadek czy coś więcej.
------------------------------------------------------------------------------------
Risen prawdopodobnie nie pojawi się w Australii. Prawdopodobnie, bo ten sam los czekał wiele innych tytułów, w tym nawet Fallouta 3, ale wszystko dobrze się skończyło. Problem polega na tym, że właściwe władze na antypodach nie uznają gier dla dorosłych, więc wszystko, w czym pojawiają się narkotyki, seks lub przemoc trafia na czarną listę. Ponieważ Risen idzie w ślady Gothica, nie zabrało w nim ziela. Kłopot tkwi w tym, że w przypadku Gothica ziele było wkomponowane w fabułę dość mocno i nijak bez szkody dla niej, ziela wyrwać z gry się nie dało. Ciekawe, czy powtórzono ten motyw w Risen.
-------------------------------------------------------------------------------------
Ekscytacja ogarnęła wielu. Wielki Elektronik być może zafunduje nam kolejne spotkania z klasykami Bullfrog. Populous, Theme Park, Dungeon Keeper raz jeszcze? Dlaczego nie, tyle, że to już nie będzie to samo, a EA przyznało się tym samym do porażki. Nie ma to jak uznane marki, sequele, etc. Wszystko wraca do normy. A Kotick, który twierdził to od dawna, zarabia teraz po 50 centów na sekundę.

Z dziennika szarego gracza. Poniedziałek. 10 sierpnia 2009 r.

2009-08-10T22:07:00.004+02:00

CD Projekt na wesoło postanowił uporać się z kimś, kto włamał się na firmową stronę i zaprezentował nową serię wydawniczą Tanie ssanie. Szkoda tylko, że nie do końca tak wesoło to wygląda. Długi czas usuwania problemu (trzy dni) kontrastuje z oficjalną wersją, że "Skutki piątkowego ataku na naszą stronę zostały szybko usunięte". A skoro tu odbiorca może mieć wątpliwości, to jaką ma pewność, że zapewnienia o bezpieczeństwie danych osobowych itp., nie padły tylko ot tak sobie? Generalnie, można próbować całą sprawę obrócić w żart, ale czy to najlepsze rozwiązanie dla dużej, aspirującej do miana poważnej, firmy? A gdzie informacja o złożeniu zawiadomienia o popełnionym przestępstwie? To pierwsza rzecz jaka powinna się tam znaleźć. Przyzwyczaiłem się, że cała polska branża jest na ustawicznym luzie, od nadmiernie wyluzowanych recenzentów, co widać po ubiorze i zachowaniu, po wyluzowanych przedstawicieli firm, ale warto wiedzieć, kiedy luz trzeba wyłączyć albo nieco ograniczyć. I tego polska branża, choć niby ciągle się profesjonalizuje, jakoś nauczyć się nie może.
------------------------------------------------------------------------------------

Bobby Kotick zarobił w 2008 r. około 15 milionów dolarów. Piotr Gnyp z Polygamii obliczył nawet szybko, że to jakieś 50 centów na sekundę. Dotarło do mnie, że gry to działka niezwykła. Nas, graczy, nie interesują plotki o jakichś duperelach. My uwielbiamy liczby, analizy, prognozy, wyniki wszelakie... Kogo, jako wielbiciela muzyki, obchodzą wyniki finansowe jakiejś wytwórni płytowej? Albo kogo, jako widza, obchodzą zmiany w składzie zarządu jakiegoś studia filmowego? Graczom tego typu informacje wydają się niezbędne. Nie wiedzieć dlaczego.
-------------------------------------------------------------------------------------
Zapoznałem się z majowymi wynikami sprzedaży polskich magazynów o grach i padłem. CDA - sprzedaż na poziomie 60 proc. nakładu, Play 37 proc. nakładu, KŚG też około 60 proc. Liczby są bezlitosne, CDA - 79 tys., Play niecałe 15 tys., KŚG niecałe 20 tys. Czy to już jest koniec? Zdaje się, że dla niektórych niestety tak. Na szczęście internet jest otwarty, wydatki na reklamę w nim zamieszczaną rosną, tylko ci internauci...
-------------------------------------------------------------------------------------
Dlaczego nowy Call of Juarez odniósł sukces? Jeżeli można to nazwać sukcesem, rzecz jasna. Jedno zdanie z wywiadu z przedstawicielem Techlandu, który opublikował gram.pl.

Wiele osób mówi, że Call of Juarez odniósł sukces, ponieważ jest to western, a westernów jest mało.

Proste? Proste.

Z dziennika szarego gracza. Niedziela. 9 sierpnia 2009 r.

2009-07-13T21:01:00.005+02:00

Przegląd prasy weekendowej przyniósł jedno tylko skojarzenie z grami.

"Zawsze marzyło mi się wydanie uatrakcyjnionej wersji klasycznej literatury, z którą dzieciaki muszą męczyć się w szkole" - tłumaczy DZIENNIKOWI Jason Rekulak, szef Quirk Books, jeszcze do niedawna nieznanego wydawnictwa w Filadelfii. - Któregoś dnia zrobiłem więc dwie listy: pierwszą z powieściami, do których wygasły już prawa autorskie, drugą z postaciami z popkultury, które cieszą się dziś największą popularnością: piratami, robotami, wampirami. Gdy narysowałem linię pomiędzy "Dumą i uprzedzeniem" i zombi, wiedziałem, że mam mój tytuł! Musiałem jeszcze tylko znaleźć osobę, która to dla mnie napisze. (Martwy Lennon wyssał mózg McCartneya. Dziennik).

Skojarzenie z Dante's Inferno całkowicie uzasadnione.

Przegląd weekendowy serwisów o grach przyniósł mi tylko jedną nowinę. Red.Serafin na Gamecornerze... Po nim zawsze mozna spodziewać się solidnej dawki propagandy. Jak nie w tekście, jak ostatnio, to przynajmniej w komentarzach, jak ostatnio. W Moskwie są z niego dumni.

Szczerze wzruszyli mnie deweloperzy z Piranha Bytes. Risen zajmuje tylko 2,5 GB, podobno. Czyż to nie cud jakiś? Zdawało mi się, że żyjemy w dobie rozpasanej konsumpcji, a tu dowód na to, że niektórzy oszczędzają. Nieważne, GOL opublikował zapowiedź tejże gry, która tak mało od naszych twardych dysków wymaga.

I w tym momencie można by pomyśleć, że tak być nie powinno, że w dzisiejszych czasach nie wypada, by gracz był zdany jedynie na łaskę podeszew własnych stóp.

Będę szczery. Ostatnich słów kilka miażdży. Po prostu. GOL i polska publicystyka growa w pełnej krasie.

Bicie rekordów

2009-06-08T21:15:00.000+02:00

65.000 egzemplarzy The Sims 3 w pierwszy weekend sprzedaży. To, że rekord Wiedźmina padnie (35.000) było w zasadzie pewne, pytanie dotyczyło tylko liczby kopii, które rozejdą się na pniu. Samo 10.000 sztuk na telefony komórkowe robi wrażenie, a to przecież dopiero początek. Wakacje zbliżają się dużymi krokami, dziatwa wesoło wybiegnie ze szkoły, etc. Znowu się zacznie, różne odmiany The Sims zdominują listy hitów PC, media huczeć będą o fenomenie tego tytułu i wszystko to słusznie całkiem, bo choć nie czuję kompletnie tego, co tak pociąga miliony w Simsach, to przyjmuję to z pokorą, podobnie jak całkowicie niezrozumiałą dla mnie popularność Mody na sukces.

A wynik Wiedźmina nie wygląda na tym tle słabo. Przeciwnie, w końcu to tytuł adresowany do znacznie, znacznie węższego audytorium i przy tym, choć wspierany popularną prozą, budujący swoją pozycję od podstaw. W obu też przypadkach podjęto próbę wyjścia poza „growe getto”, uosabiane przez magazyny i serwisy o grach traktujące, które czytują tylko ludzie bardzo grami zainteresowani. Kampania EA w Polsce wzbudziła zachwyt tym, że klipy reklamowały ją w piątkowy wieczór w przerwach w emisji Władcy Pierścieni. Mnie bardziej podobało się najęcie Agnieszki Chylińskiej, która ostatnimi czasy coraz mniej ma wspólnego z muzyką, ale za to robi inne rzeczy, bo w końcu ma talent. A. Chylińska od dawien dawna opowiada, że zagrywa się w Simsy i potrafiono to wykorzystać. Kiedy posłucha się jej wypowiedzi, choćby w śniadaniowych programach telewizyjnych, wypada ona bardzo przekonująco, czego rzec nie można, np. o Tomaszu Kocie próbującym sprawiać wrażenie, że wie o co chodzi w NecroVision. Szczerość, wiarygodność i autentyczność, to procentuje.

Z kolei, co do Wiedźmina, podoba mi się okładka platynowej edycji gry. Widnieją na niej cztery cytaty z prasy – Rzeczpospolitej, Newsweeka, Dziennika i CD Action. Żadnych Onetów, wirtualnych państw i serwisów o dziwnych nazwach i jeszcze dziwniejszych recenzjach. Idzie normalność, mam nadzieję.

NefoTwitter w Twoim domu!

2009-06-06T11:49:00.002+02:00

Tak jest, skorzystałem z Twittera. Nie z powodu mody, nie z powodu tego, że to coraz popularniejszy kanał udostępniania informacji, ale z bardzo prozaicznej przyczyny. To bardzo użyteczne narzędzie dla blogów o lekkim choćby zacięciu informacyjnym. Lubię dzielić się z innymi wynalezionymi w sieci ciekawostkami, a dokonywanie na te okoliczności każdorazowego wpisu jest męczące. Twitter w takich sytuacjach jest w sam raz. Obiecuję, że szczegółami z życia prywatnego na Twitterze dzielić się nie będę, będzie tylko o grach, świecie gier, branży gier, czyli ciągle o tym samym.

Left4Sims 3.2/2.3

2009-06-03T19:29:00.003+02:00

Zostałem dziś oszołomiony obejrzaną w TVN-ie reklamówką The Sims 3...

i bardzo mi to przypomina inną reklamówkę, udostępnioną dopiero co. Dwie strony tego samego medalu? A może jednak jedna tylko?

Krótki żywot niusa, czyli o wielkoduszności niusmenów

2009-06-02T18:19:00.002+02:00

Optymistyczny nastrój mnie nie opuszcza. Wczoraj porażony zostałem dwiema wieściami. Raz, że Crysis 2 ukaże się nie tylko na PC, ale też na konsole. Dwa, że Mass Effect 2 na rynku pojawi się dopiero w 2010 r. Jak świat długi i szeroki, powtarzano te informacje, okraszano je zdjęciami rozmaitymi, wszak wszystko, co pojawia się w okresie trwania E3 wielkim niusem jest i basta. Tylko, że problem tkwi w tym, że to żadne newsy. O tym, że ME2 pojawi się w przyszłym roku wiadomo od początku lutego br., a że bracia Yerli pogniewali się na pecetową brać i zapowiedzieli, że ich kolejne gry na konsole też trafią, wiadome jest od wielu miesięcy. Na czym więc ów nius polega w tych przypadkach? Ano na powtarzaniu do znudzenia tego samego, jak nie przymierzając, cedzenie porcji kolejnych screenshotów z konkretnej gry w pakietach po trzy sztuki raz w tygodniu. Owszem, ktoś mógł jeszcze nie wiedzieć, że ME2 ukaże się w 2010 r., ale autorzy niusów, profesjonaliści przecież, o czym święcie przekonany jestem, o takich kwestiach pamiętają i wychodzą naprzeciw tym właśnie osobom, nie chcąc wzbudzać w nich poczucia, że coś ważnego ich kiedyś ominęło. Za okazaną wielkoduszność dziękuję w imieniu rzeszy szarych graczy.

Czesi mają swojego Eurogamera

2009-06-01T21:00:00.004+02:00

Optymistyczny nastrój mnie nie opuszcza. No mają już Czesi tego swojego Eurogamera. A my nie mamy, ale w sumie po co nam coś takiego? Polacy nie gęsi, sami o grach we własnym języku pisać potrafią. I dla siebie, i dla innych. Wiadomo, dobre, bo polskie, bardziej swojskie, ekologiczne, bliższa ciału koszula, a zresztą...

Literatura na małym monitorze

2009-05-27T21:00:00.003+02:00

Zrozumiałem swój błąd. Częstokroć przejawiałem nader krytyczne podejście do wielu kwestii odnoszących się bezpośrednio i pośrednio do gier. Czas naprawić ten błąd. Wszak wiadomo, że uprawiana przeze mnie do tej pory niekonstruktywna krytyka niczemu, a zwłaszcza nikomu nie służy. Dołączam więc do grona polskich publicystów growych, którzy malkontenctwu się nie kłaniają i świat gier postrzegają pozytywnie.

Styk gier i innych dziedzin, takich jak literatura czy film, ciągle pozostaje fascynującą, acz nie do końca rozpoznaną kwestią. Doniesienia, które dotarły do mnie ostatnimi czasy, pozwalają mi ogłosić nowe otwarcie w tej sferze.

Po pierwsze, nowa gra osadzona w uniwersum tolkienowskim. Po przejęciu przez koncern Warnera praw do realizacji gier na prozie Tolkiena opartych, oczywistym się stało, że czekają nas wiekopomne wydarzenia. Lords of the Rings: Aragon's Quest będące w założeniu przygodową grą akcji spotkał się z chłodnym przyjęciem komentatorów i graczy. Nie rozumiem doprawdy dlaczego, wszak gry są projektami realizowanymi ku uciesze mniejszych i większych dzieci, więc trudno mi zrozumieć tak chłodne przyjęcie anonsowanego tytułu. Na szczególne podkreślenie zasługuje walor edukacyjny nowej gry według Tolkiena. Dzisiejszych pięciolatków właśnie ten projekt skłonić może za lat ileś tam do sięgnięcia po książki, przeczytania w oryginale Silmarillionu, uratowania na wzór Frodo świata, a nawet zostania krasnoludem. Malkontenci, trza mieć otwarty umysł i tyle. Wiadomo przecież, że krytyka niczemu i nikomu nie służy.

Inną ciekawą wieścią było nabycie praw do egranizacji cyklu Pieśń Lodu i Ognia George'a R.R. Martina przez studio Cyanide. Tak jak niedocenione pozostaje na niwie literatury dzieła Martina, tak niedoceniony pozostaje dorobek wybitnego w istocie studia Cyanide w sferze gier. Wybitny, acz niedoceniony Silverfall niewielu pisującym o grach cokolwiek mówi, co czytelne, acz skrywane jest nazbyt wyraźnie w tworzonych informacjach na ten temat. Wysoce prawdopodobne jest więc, że egranizacja słynnego cyklu fantasy skazana jest na pozostanie dziełem wybitnym, acz niedocenionym. Podobnie jak wzmiankowany w wielu miejscach MARS, gra uciekinierów ze studia Cyanide. Dzieło to w założeniu jest wybitne, acz z góry niedocenione, czego zdaje się nie dostrzegać już dziś wielu komentatorów. Niestety.

Lektura obowiązkowa: Roque

2009-05-06T20:30:00.006+02:00

Nie jestem aż w tak leciwym wieku, aby Roque znać z pierwszej ręki. Niemniej, jakoś tak dziwnie w życiu mi się zdarzyło, że słabość mam do gier, więc i o Roque słyszałem. A teraz przeczytałem. Świetny, jak zwykle zresztą w przypadku M. Bartona, napisany tym razem w duecie z B. Loguidicem, The History of Rogue: Have @ You, You Deadly Zs, zaprezentowała Gamasutra, a pochodzi on ze zbioru Vintage Games... I niech ktoś mi powie, że o grach nie można pisać świetnych tekstów. I jeszcze jedno. Za co lubię chłopaków z RPG Codex? Za takie tytuły właśnie: Rogue - Earliest Victim of Piracy & Graphics Whorism.

Z życia growych sfer: Jak to GOL materiały promocyjne Wielkiemu Elektronikowi pisał

2009-04-28T01:53:00.007+02:00

Nie rozumiem, jak człek rozumny może tak się podłożyć. Na forum GOL-a, najpopularniejszego serwisu o grach nad Wisłą, co w sumie wystawia ludziom nad tą rzeką mieszkającym nieciekawe świadectwo, rozgorzała dyskusja na temat ewentualnej kasacji konsolowego Wiedźmina. Dla mnie osobiście tragedią to nie jest, ale wypowiedzi imć Soulcatchera, z tego co jest mi wiadome, członka redakcji, dają pewny ogląd na temat oblicza dużych serwisów o grach. Tak przynajmniej mi się zdaje, bo w końcu, jeżeli napisał o tym jeden z rządców owego serwisu, to chyba jest coś na rzeczy. W odpowiedzi na jeden z komentarzy, członek ów odpowiedział kwieciście:

Twój głupi tekst o naszym serwisie informacyjnym świadczy wyłącznie o twojej niewiedzy na temat rynku. Nie wiem czy wiesz, ale na przykład to my przez długi okres czasu przygotowywaliśmy materiały prasowe EA (napisałem przygotowywaliśmy bo nie jestem pewien czy dalej to robimy, ale pewnie tak) i to my je piszemy zanim Poligamia będzie je mogła napisać jako swoje. To tylko przykład.

Dalej też jest soczyście, dostaje się Polygamii, która pierwsza poinformowała o problemach CDP, a nadto poznajemy prawdziwe oblicze GOL-a, czyli serwisu, który się plotkom nie kłaniał. Tak jakby cała ta "dziennikarska" branża plotami nie stała. Jakby nie było, brawa dla GOL-a. Trzeba mieć nie lada odwagę, aby przyznawać się do takich procederów. Ciekaw jestem jak wybrną, czy raczej wybrnąć próbować będą, z tego ambarasu. Koniec końców, niesmak pozostanie. Raz jeszcze gratulacje dla prawdziwie mężnych mężów polskiej publicystyki growej.

PS. GOL wybrał najprostszy, ale wcale nie najlepszy, sposób na wyjście z sytuacji. Skasował cytowane słowa. Sytuacja ta doczekała się komentarza ze strony Branży Gier. Warto zerknąć.

PS2. Obraz się dopełnia. Kolejne dwa wpisy blogowe na wiadomy temat - Zagraceni i kmh.

Źródło: Forum GOL-a

Ruchome obrazki: The Secret World

2009-04-24T09:42:00.001+02:00

Przyznać muszę, że film jest niezły. Zaskakuje. Trailer gry MMO The Secred World.

Zeno Clash - wrażenie pierwsze

2009-04-24T09:23:00.002+02:00

Ładnie się Zeno Clash zapowiada. Pierwsze kroki za mną, niestety, nie mam teraz aż tyle czasu, aby grę z marszu skończyć i napisać o niej na gorąco. Pierwsze wrażenia dłuższą przybrały formę, więc trafiły na Gralejdoskop, gdzie zainteresowanych zapraszam. Szkoda, że to pierwszy i chyba ostatni większy projekt Chilijczyków. I jedno jeszcze. Polskie tłumaczenie jest naprawdę bardzo przyzwoite. Więcej napiszę po zakończeniu gry.

Zeno Clash - premiera! I to po polsku!

2009-04-21T17:31:00.005+02:00

Doczekałem się premiery debiutu Chilijczyków. Ściągam grę pomału (3 GB to nie w kij dmuchał), Steam sobie w tle pracuje, a na dodatek dopiero teraz wyczytałem, że Zeno Clash ma polską wersję językową! Główna (audio) jest angielska, a poza tym mamy do wyboru francuską, hiszpańską, niemiecką i polską właśnie. Ależ miło, doprawdy, nie spodziewałem się takiego obrotu sprawy. Jak wszystko dobrze pójdzie, jutro popykam nieco. A panowie z RSP już w Zeno Clash grali. Jako pierwsi na świecie zresztą. I nawet im się podobało. Warto zerknąć.

Zeno Clash - komiks i trailer

2009-04-15T17:51:00.004+02:00

Do premiery Zeno Clash zostało jeszcze 6 dni. Czas oczekiwania umila mi komiks, który pojawia się na forum ACE Teamu i nowy trailer. Dawno nie cieszyłem się tak z zamówienia przedpremierowego gry.

Bioforger wziął na spytki Wasilija Kasznikowa...

2009-04-15T17:32:00.002+02:00

...który muzykę do Tension skomponował. A zresztą, co ja tam będę pisał. Cytat krótki niżej, a poza tym to lektura obowiązkowa.

Najważniejszą inspiracją przy pracach nad Tension byli naturalnie moi koledzy współtworzący grę, od których otrzymywałem nagrania wielu nieznanych mi wcześniej artystów. Czasem nie wiedziałem nawet kogo dokładnie słucham w danym momencie. Okazało się potem, że to przede wszystkim Godsped You! Black Emperor, A Silver Mount Zion czy Mogwai. To oczywiście post-rock i wcale nie brzmi podobnie do ostatecznej ścieżki dźwiękowej do Tension. Mimo tego, szczególna atmosfera i wymowa utworów tych wykonawców okazały się bardzo bliskie – oni pracowali nad podobnymi zadaniami, ale innymi środkami. Dodatkowo słuchałem w tym czasie Boards of Canada, Bonobo czy Carbon Based Lifeforms. Także im przypisuję istotną rolę w formowaniu brzmienia muzyki, która ostatecznie stała się ścieżką dźwiękową do Tension.

Źródło: AntyGry

S.T.A.L.K.E.R. we flashu

2009-04-15T11:23:00.002+02:00

Ludzie nie przestają mnie zadziwiać. Naprawdę. Flashowy S.T.A.L.K.E.R.? Proszę bardzo.

Źródło: Gamesforwork.com

Z życia growych sfer: Gram.pl o epickości

2009-04-15T10:16:00.005+02:00

Dante's Inferno, jeden z tych tytułów, których wydania polscy publicyści growi nie mogą się doczekać. Grzegorz "Zaitsev" Bonter, jedna z gwiazd serwisu Gram.pl, ufundowanego przez CD Projekt, wyjawił, co sądzi o egranizacji dzieła Dantego, a nade wszystko, co dla niego oznacza epickość w grach. Brawo, brawo, polska publicystyka growa ujawnia się w pełnej krasie.

Dante's Inferno zapowiada się naprawdę obiecująco. Twórcy God of War III jednak nie mają zamiaru traktować z góry konkurencji - zamiast tego z ciekawością przyglądają się projektowi.
Z tego, co ujawniła do tej pory ekipa EA Redwood Shores, Dante's Inferno zaczyna się naprawdę epicznie - w końcu w której grze główny bohater już na samym początku wyrywa kosę z rąk samej Śmierci? Jak część z was pewnie pamięta God of War II też nie było najgorsze pod tym względem. W końcu Kratos na dzień dobry swoimi ostrzami oślepił kolosa, łamał mu ręce w wielkich trybach, a na koniec przywalił mu kamiennym blokiem w twarz i zniszczył od środka. Trudno zatem oczekiwać czegoś mniej spektakularnego od nadchodzącego GoW-a III. W powietrzu aż czuć zapach zaciętego pojedynku pomiędzy obiema produkcjami.

Źródło: Gram.pl

Kto kogo promuje?

2009-04-14T18:50:00.005+02:00

Oficjalnie. Twórcy konsolowego Wiedźmina: Powrót Białego Wilka uruchomili bloga. Bloga o grze, procesie jej tworzenia i innych kwestiach z przygodami Białego Wilka na konsolach związanych.

Nieoficjalnie. Niektórzy blogerzy są dziwni. Ich zdaniem, Blox.pl przygarnął łaskawie i dla poklasku oficjalnego bloga twórców konsolowego Wiedźmina. Informacja o tym znalazła się na oficjalnym bloksowym blogu i od razu spotkała się z komentarzami, z których wynikało, że jakieś duperele się promuje, o co chodzi, że reklama, że przymus, zagrywki pod publiczkę, etc. Rozumiem, że niektórzy mogą uważać gry za takie właśnie duperele, że mogą uważać, że warte uwagi i promocji są niemal wyłącznie ich blogi, traktujące o rozmaitych, z całym, podkreślam, szacunkiem, najczęściej mało kogo interesujących kwestiach (czytaj: niszowych). Wszystko to rozumiem. Nie mogę tylko jakoś pojąć, dlaczego tak inteligentni, jak mniemam, ludzie, nie mogą pojąć jednej, oczywistej zdałoby się rzeczy. To nie Blox.pl reklamuje Wiedźmina, ale to Wiedźmin promuje Blox.pl, a tym samym poniekąd ich blogi, które na tej platformie funkcjonują. Proporcje niektórym się pomieszały, tudzież dostrzec ich w realnym wymiarze nie potrafią. Cóż, dzisiejszy świat jest nie tylko zwariowany, ale też trudny do pojęcia.

Żródło: Blox.blox.pl

Activision wycofał się z PC Gaming Alliance

2009-04-14T18:48:00.002+02:00

I co z tego? Ano nic. PCGA istnieje, to fakt, ale niewiele z tego wynika. Od czasu do czasu szeregi aliansu ktoś wzmocni, ostatnio zrobił to Square Enix, ale czy coś konkretnego z tego wynika? Poza konfrontacyjnymi i niezbyt mądrymi, delikatnie pisząc, wypowiedziami rzecznika paktu, rzecz jasna. Activision do spółki z Blizzardem, robi dla grania na PC więcej, aniżeli egzotyczny sojusz, którego członkowie są w nim, bo wypada. Chyba, bo nie widzę innych oznak działalności paktu. A wracając do Activision, ciekawe jest to, że jeden z największych wydawców gier wycofuje się stopniowo z branżowych przedsięwzięć zbiorowych. Wcześniej firma podziękowała ESA, organizacji, której działalność, jak twierdzą przedstawiciele koncernu, ogranicza się do zbierania składek i organizacji imprez wzajemnej adoracji, tudzież adoracji Microsoftu, czyli E3. Racja, po czynach ich poznacie, a nie liście organizacji, w której zasiadają i imprez, na których wystawiają swoje tytuły.

Źródło: Kotaku

Gadające głowy: Chrisa Taylora dialogi na cztery nogi

2009-04-13T20:36:00.003+02:00

To jest naprawdę ciekawy wywiad. Chris Taylor (Gas Powered Games) prawił z sensem i nie warto sugerować się tym, co prezentuję niżej.

G4: What about mainstream games? What have you been playing recently?
Taylor: I’ve been looking at Gears of War 2 as of recently. Halo Wars, F.E.A.R. 2… Of course Resident Evil 5, I’m going to jump all over that.
G4: Make sure you play it co-op.
Taylor: Oh, really?
G4: I started it single player and the AI is kind of not so great.
Taylor: Really?
G4: Yeah the AI will get itself killed… a lot, but it’s a completely different game co-op. I’ve beat the game with Billy Berghammer. It’s a lot of fun. Make sure you play it co-op.
Taylor: And you’re playing on what platforms?
G4: We’re on 360.
Taylor: Hmm, I’m a PS3 guy.
G4: Really?
Taylor: I am. You know what it is? My 360’s too loud and I’m on my third one.

Źródło: G4tv

Tak bawią się stalkerzy

2009-04-13T19:56:00.003+02:00

Niektórzy potrafią się bawić. W drugiej połowie marca br. w pobliżu wsi Sengilejewskoje nieopodal Stawropola pojawiło się około 70 stalkerów. Działo się, oj, działo. Zestaw zdjęć zaprezentował Reuters.

Źródło: Reuters

Czekając na Brokeback Mountain?

2009-04-13T19:44:00.004+02:00

Gry czekają ciągle na wiele rzeczy. Czekają na przełom, nowe idee, trendy, rozwiązania, spojrzenie, swojego Obywatela Kane'a, Pulp Fiction, punk rocka, etc. Australijczycy z Gameplayera czekają na pojawienie się interaktywnego Brokeback Mountain, który zrewolucjonizuje obyczajowość w grach. Tekst zaczyna się tak:

In the past 30 years gays and lesbians have broken out of the closet in spectacular style. Before the 1980s it was hard to find any openly gay characters in popular entertainment, but in the last 10-15 years it has been hard to avoid homosexuals in films and on TV. From Academy Award winning films such as Brokeback Mountain and Milk - not forgetting one of Australia’s most popular films Priscilla: Queen of the Desert - to prime-time TV shows such as Will & Grace, gays are here, they’re happily queer and everyone else is getting used to it. However in gaming it seems the closet door is still closed.

Ciekaw jestem, czy to, co znajdą za drzwiami, o których wspominają, a które kiedyś przecież się otworzą, będzie ich satysfakcjonowało. Bardzo jestem ciekaw.

Źródło: Gameplayer.au

Kolejny S.T.A.L.K.E.R. jeszcze w tym roku?

2009-04-11T11:42:00.002+02:00

To chyba więcej niż plotka. Jeszcze w tym roku pojawić się ma drugi dodatek do S.T.A.L.K.E.R.-a, pt. Call of Pripyat, a i sequel wisi w powietrzu, choć nieznane są przewidywania co okresu tego wiszenia. Jakby nie było, dobra wiadomość świąteczna. I jeśli tylko Ukraińcy z GSC dopracują technicznie nowy projekt, bo Czyste Niebo pozostawiało wiele do życzenia, i skupią się bardziej na fabule, to będzie dobrze, a może nawet wspaniale. Zona ma przecież tyle do zaoferowania.

Źródło: V247

Gadające głowy: Trent Reznor o branży gier

2009-04-09T21:50:00.004+02:00

Jak powszechnie wiadomo Trent Reznor (Nine Inch Nails) gra. Co prawda po gry sięga rzadko, ale swoje zdanie na temat branży gier ma.

I think a lot of the big publishers have gone the route of record labels and movie companies where it costs so much to make a game and they're so obsessed with the idea that games have to be cinematic experiences," the musician said. "Lots of money gets spent on the marketing and the rendering, and not a lot of money gets puts into anything innovative and interesting.

Wygląda na to, że wszyscy wiedzą o co chodzi w branży, czego jest za dużo, a czego brakuje. Bardzo to pocieszające...

Źródło: Kotaku

Advent Rising w CD Action

2009-04-08T21:36:00.002+02:00

Postawię sprawę jasno. CDA czytuję sporadycznie i mam o tym magazynie nie najwyższe raczej mniemanie. Odnoszę jednak wrażenie, że ktoś tam w redakcji zrozumiał, że pismo, które sprzedaje się w dużej mierze dzięki pełnym wersjom gier, powinno dawać tytuły, które w Polsce nie zostały wydane lub nie można ich obecnie w głównym obiegu nabyć. Advent Rising, gra sci-fi ze scenariuszem O.S. Carda miała być trylogią, ale skończyło się na jednym epizodzie. Cóż... W specjalnym wydaniu CDA, jak się okazało, Advent Rising się pojawi, co za plus duży uznać można. Innych tytułów nie znam i poznać nie zamierzam. Wiadomo jak to jest z pakietami, jeden hit i kilka wypełniaczy.

Źródło: CDA Forum

Stardock przedstawia: Elemental: War of Magic

2009-04-07T14:59:00.002+02:00

GameSpot pokazał nową grę Stardocka w akcji. I nie jest to jakieś sci-fi, do których Amerykanie graczy przyzwyczaili. Turowa strategia fantasy pt. Elemental: War of Magic na tym etapie produkcji wygląda jeszcze dość surowo, ale premiera zapowiadana jest na połowę lutego 2010 r., więc nieco czasu twórcom zostało. Jakby nie było, jestem zainteresowany.

Małe plany ACE Team

2009-04-03T17:48:00.003+02:00

Nie wiem o co chodzi, ale wygląda to cokolwiek dziwacznie. ACE Team, chilijska firma wydająca lada dzień Zeno Clash, grę o której kilkakrotnie już wspominałem, zapowiedziała ustami, a raczej klawiaturą Andresa Bordeu, że przerzuca się na robienie małych i tanich point-and-click adventure games. Wynika z tych słów, że Zeno Clash to ich pierwszy i ostatni większy projekt.

To były dwa lata ciężkiej pracy i nieprzespanych nocy, dlatego postanowiliśmy ogłosić, że po Zeno Clash rezygnujemy z tworzenia tak ambitnych projektów.

Strasznie szybko zrezygnowali. Czy wpływ na decyzję mają wyniki przedsprzedaży Zeno Clash w sieci, np. na Steamie? Trudno powiedzieć, ja już zamówiłem i czekam do 21 kwietnia br. Czy żałuję tej decyzji Chilijczyków stwierdzę po zagraniu, a już dziś zapoznać się można z nową grą ACE Team - The Malstrums Mansion. Takimi projektami ma zająć się w przyszłości to studio. Hmmm...

Źródło: Eurogamer

Fantasy Wars za 34 zł

2009-04-03T17:06:00.005+02:00

No mnie więcej, bo dziś przelicznik 7.99 euro na pewno nie będzie taki sam jutro. Chociaż Cenega po długim okresie nie wiadomoczegorobienia z Fantasy Wars, w końcu łaskawie grę wydała za niemal 100 zł, uczciwie przyznaję, że z dodatkiem, to jednak lepiej i korzystniej kupić ją na GamersGate za niecałe 8 euro. I tyle. Jest jednak bat na leniwych wydawców.

Frictional Games przedstawia: Unknown

2009-04-01T21:38:00.003+02:00

Na temat nowej gry twórców Penumbry niewiele na razie wiadomo, poza tym może, że będzie to osadzony w XVIII w. horror, niemniej skoro już do sieci trafił pierwszy materiał filmowy, to warto, zdecydowanie warto, nań spojrzeć. A jest na co. Unknown, bo tak na razie nazywany jest projekt, zapowiada się niezwykle klimatycznie, bardziej chyba nawet od samej Penumbry. Warto nadto raz jeszcze zapoznać się z ubiegłoroczną zapowiedzią gry i obejrzeć cudnej urody obrazki. Wszystko to na oficjalnej stronie szwedzkiego dewelopera.

Impulse ma milion użytkowników

2009-04-01T21:02:00.002+02:00

Platforma Impulse, firmowana przez amerykańskiego Stardocka i funkcjonująca od iecałego roku ledwie, ma już milion użytkowników. Nie chwaląc się i ja przyczyniłem się do osiągnięcia tego wyniku, a nawet kilka gier zakupiłem. Warto poszperać w katalogu tytułów, bo Impulse oferuje gry za dolary amerykańskie i znaleźć tam można sporo ciekawych, mniejszych produkcji. Nie wspomnę o tym, że Stardock zasługuje na wsparcie. W Gralejdoskopie za rok 2008 wzmiankowałem go trzykrotnie, co świadczy niezbicie o mojej doń słabości. W najbliższym czasie Impulse udostępni, m.in. Braid i Demigod.

Źródło: Islanddog.impulsedriven.net

Małe projekty na X360 nie interesują graczy

2009-03-31T19:01:00.006+02:00

Oczywiście zawsze można znaleźć wyjątek, np. Braid, ale tekst Gamasutry na temat popularności gier tworzonych w XLA nie pozostawia wątpliwości. Konkretne przykłady nie wyglądają najlepiej. Johnny Platform (3,539), Remote Masseuse (3,500) oraz ZP2K9 (3,386). Przypomnę, że Microsoft zezwolił pod koniec ub.r. na tworzenie małych, powiedzmy, że niezależnych, choć chyba w przypadku korporacji to za dużo powiedziane, projektów, które miały być dla X360 odpowiednikiem pecetowych gier indie. Może chodziło o poszerzenie i uatrakcyjnienie oferty, może miano nadzieję, że XLA przyciągnie utalentowanych, acz mało znanych twórców, którzy wniosą w świat powtarzalnych blockbusterów powiew świeżości, podobnie jak uczynił to nie tak dawno temu Jonathan Blow. Niestety, wygląda na to, że użytkownicy konsolowi, przynajmniej ci grający na maszynkach Microsoftu, nie są skłonni wydawać słynnych punktów na małe, ale często ciekawe, bo po prostu inne, projekty. O ile takowe oczywiście w XLA powstają, a tu pewności mieć nie mogę. A podobno wystarczyło twórcom dać narzędzia i świat X360 rozkwitnąć miał oryginalnymi grami...

Żródło: Gamasutra

Nieszczęścia chodzą parami: Dante's Inferno jako film animowany

2009-03-30T22:02:00.003+02:00

W zasadzie napisałem już to, co miałem napisać. Wielki Elektronik postanowił, tak jak czynił to, czyni i czynić będzie (vide: Dead Space), zalać swoimi projektami każdy zakątek rynku. Swoją opinię na temat projektu Dante's Inferno już przedstawiłem, teraz w zasadzie pozostaje mi przyglądać się temu, co z projektem wyczyniać będzie Wielki Elektronik. A wyczyniać będzie harce prawdziwe, bez wątpienia. Już przebąkiwano o filmie fabularnym, o prawa do którego zabijały się wielkie studia, teraz czas na film animowany. Produkcją zajmie się Film Roman, które realizowało animację Dead Space: Downfall. Ciekawostką jest to, że każdy z kręgów piekielnych zrealizować ma inne studio. Jak mniemam, chodzi o różnorodność. I tak spojrzałem na swój komentarz do wspomnianej wyżej notki. Oj, byłem brutalny...

Tuż po ogłoszeniu projektu przez EA o prawa do ekranizacji gry Dante's Inferno zaczęły bić się największe wytwórnie filmowe. Niebawem dostaniemy Boską komedię w formie już nie poppapki nawet, ale popwymiocin, przetrawionych po wielokroć dla coraz to większych idiotów. Bo nie idzie o przemoc czy dantejskie sceny, ale treść, sens, słowo, kontekst historyczny, a w Boskiej komedii to one są najważniejsze.

... ale zdania nie zmieniam. Przy okazji pozdrowienia dla niektórych rodzących się w bólach gwiazd polskiej publicystyki growej. Papier, także ten wirtualny, przyjmie wszystko, o tym wie nawet dziecko. Dlatego wypadałoby wznieść się ponad jego poziom. Nazwiska sobie daruję. Na razie.

Źródło: Edge-online.com

Gadające głowy: Jeffrey Kaplan o tym, że nie jest Shakespearem

2009-03-29T09:35:00.005+02:00

Jeffrey Kaplan, który tworzył World of Warcraft, a teraz w mozole pracuje nad nowym MMO Blizzarda, określił rolę i zadania deweloperów.

Basically, and I'm speaking to the Blizzard guys in the back: we need to stop writing a fucking book in our game, because nobody wants to read it.
We need to deliver our story in a way that is uniquely video game. We need to engage our players in sort of an inspiring experience, and the sooner we accept that we are not Shakespeare, Scorsese, Tolstoy or the Beatles, the better off we are.

Fakt, deweloperzy nie są ani Shakespeare'ami, ani Beatlesami, ani Tołstojami. Powinni skupiać się na przekazywaniu treści w sposób wyjątkowy i charakterystyczny dla interaktywnego medium, jakim są gry. Brawo panie Kaplan. Nic, tylko przyklasnąć.

Problem polega jednak na tym, że treści w grach z reguły nie ma, a jeżeli już jest, to najczęściej w formie przyswajalnej dla dwunastolatków. Jak na dłoni widać też problemy z wykształceniem charakterystycznej dla gier formy ich przekazu. Pan Kaplan, podobnie jak Blizzard zresztą, nie kiwnął palcem nawet, aby w czyn wprowadzić słowa, którymi tak chętnie szermuje w wywiadach. Łatwo rzec, trudniej zrobić.

Źródło: Shacknews

S.T.A.L.K.E.R. wiecznie żywy

2009-03-28T23:02:00.011+01:00

Zbiory materiałów No Mutants Allowed, związane z grą S.T.A.L.K.E.R., wzbogaciły się o dużą liczbę rozmaitych obrazków, szkiców, etc. Wielka gratka dla fanów serii.

Źródło: No Mutants Alowed

Magiczne Trine

2009-03-27T21:39:00.003+01:00

Są gry, które urzekają baśniowym klimatem. Tak wspominam m.in. Disciples i Dungeon Siege. A za rogiem czai się Trine, niezwykle przyjemna dla oka platformówka, z której, przynajmniej na pierwszy rzut oka, bije magia. Ponieważ na oficjalnej stronie gry pojawiła się spora porcja nowych obrazków, jest okazja żeby o Trine wspomnieć. Zresztą, kiedyś już o tym tytule pisałem, ale gdzie, nie pomnę. Warto też rzucić okiem na stary trailer gry. Oprawa graficzna i muzyczna są świetne.

Trine Teaser Trailer Decembre 2008
by Nobilis

Źródło: Trine-thegame.com

Gry Ubisoftu w ofercie GOG.com

2009-03-26T19:25:00.004+01:00

Ubisoft się złamał i kilka starszych tytułów z jego katalogu trafiło do oferty GOG.com. Mam nadzieję, że to dopiero początek, ale już teraz Beyond Good & Evil i IL-2: Sturmovik: 1946 za 10 USD brzmi nieźle.
Pierwsze wywiady na powyższy temat pojawiły się tu i tu.

Źródło: GOG.com

O Emilu, który lubił rywalizować

2009-03-26T18:08:00.003+01:00

Emil Pagliarulo z Bethesdy wystąpił na konferencji Evolving Game Design: Today and Tomorrow, Eastern and Western Game Design na GDC. Pada pytanie, zadaje je Goichi Suda (Grasshopper Manufacture), czy BethSoft planuje japońską wersję Fallouta, gry, w której spadły bomby atomowe. Emil odpowiada, że nie, bo w końcu, co można zniszczyć w Japonii. Zapada cisza. Konsternacja maluje się na twarzach osłupionych słuchających. Emil czerwieni się, potem blednie, w końcu duka przeprosiny. Imię Emil pochodzi ponoć od słowa "aemulor", co oznacza "tego, który rywalizuje". Pytanie - w jakiej kategorii, z kim i o co rywalizuje Mr Pagliarulo?

Źródło: pankomentarz.blox.pl

Mezmer Games prezentuje: Legio

2009-03-25T10:08:00.003+01:00

O Mezmer Games, inicjatywie szwedzkiego Paradoxu mającej promować i wydawać mniejsze projekty niezależne już wspominałem. Jako pierwsze w katalogu firmy pojawiły się dwa tytuły: turowa strategia Legio oraz Stalin vs. Martians - interaktywna odpowiedź na hollywoodzki przebój Marsjanie atakują! Tima Burtona. Tajną bronią w filmie były piosenki Franka Sinatry, w grze jest nią Stalin. A Legio? W najnowszym trailerze jest coś, co przywodzi mi na myśl filmy studia Hammer.

Legio 'History' trailer

Zeno Clash za 8 euro przez jedną dobę

2009-03-19T23:58:00.003+01:00

O Zeno Clash, intrygującym projekcie chilijskiego studia ACE Team już wspominałem. Dziś i tylko dziś, nadarza się okazja do przepremierowego zamówienia gry w przyzwoitej cenie. Steam oferuje Zeno Clash w 50-procentowej promocji przez jedną tylko dobę. 7,99 euro brzmi całkiem przyzwoicie.

Gadające głowy: Aleksander Kwaśniewski wieszczy

2009-03-17T19:41:00.004+01:00

Oj wieszczy, tak wieszczyć można jedynie po...upsss, nie należy, zasady dobrego wychowania się kłaniają, używać słów niekoniecznie wszystkim pozytywnie się kojarzących, a mogących nasuwać skojarzenia z nazwiskami. W każdym bądź razie Gamecorner opublikował kolejny odcinek wynurzeń Kominka, najpopularniejszego blogera RP, dziennikarza pełną gębą jak raczył się określić. Mniejsza z tym, co sądzę o tego typu posunięciach, wszak nie moje to małpy i nie mój cyrk, dosłownie, ale ten akurat kawałek zwraca uwagę. Echa słów sprzed lat to kilka, z perspektywy lat, zabawnych stwierdzeń z epoki, która znacznej części graczy jawi się jako zamierzchłe czasy, nie do wyobrażenia niemal. Niestety, tak drzewiej nad Wisłą bywało. Najlepszy jest fragment z A. Kwaśniewskiego, który był swego czasu ministrem sportu. Sięgnąłem po ten wywiad w całości. Internet to jednak wielka rzecz. Wszystko niemal w nim jest.

Uważam, że firmę, która może powtórzyć karierę Apple'a może założyć "Bajtek". Tworzycie nową jakość, wraz z wami dojrzewa generacja komputerowa. Spróbujcie skrzyknąć waszych czytelników pod hasłem polskiej Krzemowej Doliny. Będziemy myśleć, jaką powinno to przyjąć formę organizacyjną. Spróbujmy to zrobić razem! Wykażmy wszystkim, którzy są zbyt konserwatywni, sfrustrowani, zmęczeni, że można siłami fachowymi młodych ludzi zrobić firmę, która produkować będzie kilka tysięcy mikrokomputerów rocznie. Nie mówię tego wcale żartobliwie. Niech zacznie się od programowania...

Ale najlepsze jest to:

Oswajanie się z komputerem zacząłem jak inni poprzez gry. Starałem się wybierać te najbardziej kształcące i grać bardzo późnymi wieczorami, ale paru moim pracownikom, którzy grali w godzinach pracy zagrozić musiałem sankcjami. Teraz w Biurze d/s Młodzieży potrafimy już wykorzystać komputer także i w pracy. W czym nam on pomaga? M.in. przejął na siebie prowadzenie banku danych. Służy także jako najnowocześniejsza maszyna do pisania, przydatna szczególnie wówczas, gdy trzeba przygotować kilkanaście lub kilkadziesiąt podobnych pism do różnych adresatów. Teraz marzymy o połączeniu używanych przez nas komputerów w sieć.

To był 1987 r. i przyszły, a teraz już były Prezydent RP.......................................................................................................................

Czym handlują stalkerzy?

2009-03-11T22:04:00.004+01:00

No czym? Artefaktami, konserwami, wódką, bronią, wypchanymi mutantami? Nic z tych rzeczy...

Źródło: Fudzilla

Sztuka gier (4): The Last Express

2009-03-10T22:56:00.004+01:00

Nie jestem specjalistą od gier przygodowych, ale może właśnie dlatego robi to na mnie takie wrażenie. I z powodu tego wrażenia w Sztuce gier (4) tylko jeden tytuł. Gra przygodowa The Last Express, autorstwa Jordana Mechnera, twórcy Prince of Persia i studia Smoking Car Productions. Budżet gry, jak na owe czasy, był spory i zamykał się w kwocie 6 milionów dolarów. Niestety, trudno mówić w tym przypadku o sukcesie. Mikra akcja marketingowa i lekkie wyprzedzenie czasów, które zdawały się człapać za inwencją twórców, zrobiły swoje. O The Last Express mało kto dziś pamięta, niestety, a jeżeli już dokopie się do jakichś informacji na temat tego tytułu, to raczej z powodu jego twórcy, wszak Książę Persji gwiazdą jest do dziś dnia. Koniec narzekania, poniżej trailer The Last Express. Warto go obejrzeć, nie bez powodu.

A teraz sedno sprawy. Co zrobił z The Last Express sam J. Mechmer? Ano proszę bardzo, film z gry, w kilku odcinkach. Fenomenalna rzecz. Pierwsza część niżej, kolejnych siedem na tej stronie. Polecam też stronę artysty.

The Last Express - Part 1 from jordan mechner on Vimeo.

Empire: Total War: Victory

2009-03-10T22:33:00.002+01:00

Ostatni raz podobne wydarzenie miejsce miało w październiku 2007 r., kiedy Football Manager 2008 pobił konsolowe tytuły i zajął pierwsze miejsce na liście najlepiej sprzedawanych gier w Wielkiej Brytanii. Oczywiście wszyscy wiedzą, dzięki nieocenionym wieściom rozgłaszanym przez media, wydawców, a zwłaszcza producentów sprzętu, że granie na PC obumiera, ale życie, jak to zwykle bywa, pisze swoje scenariusze. Empire: Total War w tyle zostawiło Killzone 2, Wii Fit i Halo Wars. Czy niektórym to wydarzenie da do myślenia? Nie sądzę, niektórzy wszak nie myślą.

Źródło: Gamasutra.

Gadające głowy: Christian Svensson (Capcom) o swojej miłości do PC

2009-03-10T19:09:00.002+01:00

Capcom lubi PC. Nie dość, że wydaje na nie gry, to jeszcze do PC Gaming Alliance wstąpił. W wywiadzie dla Videogamera, Christian Svensson opowiada dużo i chętnie o tym, jak Capcom postrzega segment pecetowy, chwali jego możliwości, zdradza, że Lost Planet i Devil May Cry najlepszy jest właśnie w wersjach PC. Warto zerknąć.

We view the PC gaming market as a growth platform. To be fair, we don't have it 100 per cent right either right now in terms of content, in terms of presentation, in terms of how we're going to reach our audience on the PC. Some of this is still a learning process for us. The PC for us as a growth platform, that growth comes in a number of areas. I'll use international and emerging markets as a key one. There are plenty of territories around the world where our content will never be viable as a console product within those territories. It will only be viable as a PC product. There are emerging markets that are fantastic markets, or within a few years will be even better markets. Russia and Brazil are prime examples. Our content should be there, our brand should be there and there is no reason why we shouldn't be building an audience in those territories.

Źródło: Videogamer.com

Zagraj w Pearl Jam

2009-03-09T22:43:00.002+01:00

Gdzie się człowiek nie obejrzy, zewsząd wyskakują gry. Zachodzę na stronę oficjalną Pearl Jam, który planuje reedycję albumu Ten, a tam małe puzzle z nagrodą w postaci filmiku i możliwości odsłuchania poszczególnych kawałków. Duża frajda.

Źródło: Nuta.pl

Gadające głowy: Mike Simpson (The Creative Assembly) o PC, strategiach i innych takich

2009-03-09T09:59:00.004+01:00

Mike Simpson z The Creative Assembly (Empire: Total War, Stormrise) o PC, konsolach, strategiach i tym podobnych kwestiach w wywiadzie dla GameIndustry.biz.

Q: PC development seems to be a bit of an after-thought for some genres now, with console dominated them, but it's still a key place for some things. Are strategy games simply better on PCs, is it just a case of implementation, or is it just personal preference?

Mike Simpson: For the actual genre I think you have to carve it up into its different bits - we could talk about RTS on PC or console, and there were a host of attempts to get RTS franchises onto console, but controls were always a problem.

Thinking about the kind of game we're doing with Total War, it just doesn't fit - that's the first thing. The size of the game is enormous, and there's no way of making it fit on a current generation console.

But I think you're right to some extent - strategy gaming is more of an intellectual, sit-back-and-think sort of process, and maybe doing that at your desk with a mouse and a keyboard is more appropriate than sitting on a beanbag in front of a TV.

Q: With consoles more of an entry point into playing games now, does that pose a threat to PC gaming, in that without consoles maybe more would be playing PC games?

Mike Simpson: No, I don't think that for PC strategy games... I don't think it's a threat. There's certainly no sign from our franchise that's happening. We're always looking at ways to expand it, rather than working on an assumption that it's going to decline.

It is quite a complicated issue, and some of it's related to the whole console life cycle as well - when a new generation of consoles comes out, PCs suddenly look quite unfavourable by comparison. But three of four years later, when you compare the price of a PC with the price of a console, suddenly you're getting more power for your money with a PC, and things tend to shift back.

That's happened with all the previous generations - so I think there is a natural cycle.

Q: Microsoft and Sony would have you believe this one will be a longer cycle, though.

Mike Simpson: Yes, they would - and it may well be driven by first-person shooters than strategy, but I think both of them will do better on PC than on console as time goes on, and the console fades back. You'll start seeing games that just cannot be made on console, and can only be made with the power of PCs.

Źródło: GameIndustry.biz

Gra wstępna: Watchmen: The End Is Night

2009-03-08T20:12:00.004+01:00

Kiedy gra kosztuje 20 dolarów rodzi się podejrzenie, że może nie być dobrze. Kiedy 20 dolarów kosztuje egranizacja wielkiego komiksowego i kinowego przeboju, oznacza to, że chyba na pewno nie jest dobrze. Tak to wygląda na pierwszy rzut oka i chłopski rozum. Strażnicy, oparty na słynnym komiksie Moore’a i Gibbonsa film Zacka Snydera skazany był na sukces, pytanie dotyczyło tylko stylu, w jakim go osiągnie. Po prawdzie, styl filmu jest bardzo przyzwoity, takie odnoszę wrażenie. Zresztą, trudna to była sprawa, to całe przeniesienie komiksu na ekran. Jeżeli ktoś nie zna szczegółów, a chciałby braki uzupełnić, warto sięgnąć po tekst Esensji na ten temat. A co z grą?

Ano, zagrałem w demo, krótkie ono jest, ale całą grę skończyć można ponoć w czasie mniej więcej odpowiadającym długości filmu, co już zakrawa na kpinę, choć jednocześnie w pewnym sensie tłumaczy kwestię ceny. Zaczyna się zabawa wstępem komiksowym, jest przyjemnie, a głosy postaciom podłożyli aktorzy filmowi. Wiadomo, licencja, a wydawcą gry jest Warner Bros. Dalej jest za to znacznie gorzej. Lądujemy na dziedzińcu więziennym, bo przyjdzie nam stłumić bunt. Kierujemy Rorschachem, towarzyszy nam jako postać niezależna batmanowaty Nite Owl. Wkraczamy w więzienne mury. Co dzieje się dalej? Bijatyka na całego, co i rusz wyskakują z różnych kątów mniejsze lub większe grupki więźniów, niektórzy w czerwonych drelichach, wiadomo, szczególnie niebezpieczni, ale co tam, i tak dajemy im wycisk - pięściami, z kolana, oburącz, z łokcia, z podskoku, kopniakiem, podbródkowym, z wyskoku, lewym prostym, z doskoku, z hukiem, niekiedy pałką policyjną, za każdym wszak razem bez pardonu i litości. I tak przez jakieś 15 minut, bo tyle mniej więcej trwa demo. Nic więcej w tej grze nie ma. No może jeszcze kilka komentarzy postaci, wymruczanych pod nosem.

Graficznie gra nie zaskakuje, ale zaskoczeniem jest powtarzalność wszystkiego, co mijamy na swej drodze. W pewnej chwili nawet pomyślałem, że zamiast przeć naprzód, pomyliłem drogi i cofnąłem się nieco, bo wpadłem wtóry raz do pomieszczenia kontrolnego, w którym pociągnąć musiałem za dźwignie dwie, co spowodowało wypuszczenie kilku rzezimieszków, którym za chwilę sprawiłem zresztą manto. Żeby było ciekawiej, to pomysłowość autorów gry ze studia Deadline Games kończy się na kilku wzorcach fizjonomii typków różnych. Powtarzalność postaci, która bawiła mnie w Wiedźminie, tutaj irytuje, bo niestety poza tymi łajdakami, których w widowiskowy sposób obijamy i kilkoma powtarzającymi się pomieszczeniami/korytarzami, nie ma tu kompletnie nic. Jeżeli dalej jest tak jak w demie, a podobno jest (dowód: minirecenzje w Kotaku i HollywoodChicago.com), to należy ten tytuł omijać szerokim łukiem, chyba że ktoś lubi, bo 20 dolarów, przy aktualnym kursie, może sprawić nam znacznie więcej frajdy. Ten komiks i film zasługują na lepszą grę. Niestety, tym razem trafił się klasyczny, marketingowy gniot wydany przy okazji premiery kinowej.

Resident Evil 5 nie jest jednak rasistowski

2009-03-08T11:50:00.004+01:00

Ufff, kamień z serca. Najpierw zaryzykowało to stwierdzenie The British Board of Film Classification, które przyznaje na Wyspach kategorie wiekowe grom, a ostatnio wypowiedział się na ten temat Glenn Bowman, naukowiec z uniwersytetu w Kent indagowany przez Videogamera. Ale niektórzy i tak na pewno wiedzą swoje.

Źródło: Eurogamer, Videogamer

Najważniejsze imprezy w branży

2009-03-07T10:51:00.002+01:00

GameIndustry.biz opublikowało wyniki ankiety przeprowadzonej wśród przedstawicieli biznesu z grami związanego, której celem było ustalenie hierarchii imprez branżowych. I co się okazało? Znaczenie E3 zmalało albo też nigdy nie było aż tak duże, jak się powszechnie sądziło. Nie ma też na liście lipskiego dotychczas GC, co potwierdza opinie, że była to raczej impreza dla mas, a nie biznesu. Zestawienie wygląda tak:

* Game Developers Conference: 40.6%
* E3: 34%
* GamesCom: 5.7%
* Develop in Brighton: 3.8%
* Nordic Game: 2.8%
* DICE Summit: 2.8%
* Games Convention Asia: 1.9%
* Game Connection: 1.9%
* GameHorizon: 0.9%
* Other: 5.7%

I tylko jedno pytanie się nasuwa. Jaką metodą wybrano metodę głosowania?

Żródło: GameIndustry.biz

Gra na nutę: Coś tu i ówdzie

2009-03-06T19:38:00.007+01:00

2K Games zrobiło niespodziankę i w sieci pojawił się zalążek strony Something In The Sea, poświęconej BioShockowi 2. Szczegóły padły już na crpg.blogu, tutaj ograniczę się do przywołania utworu, na którego nutę można hasło nucić. David Bowie - The Hearts Filthy Lesson z 1995 r. Niektórzy mogą kojarzyć nagranie ze ścieżki muzycznej Siedem D. Finchera. Refren brzmi następująco:

Something in our skies
Something in our skies
Something in our blood
Something in our skies

Miłego oglądania i słuchania.

Steam oferuje: Zeno Clash

2009-03-05T21:20:00.003+01:00

Dobra wiadomość dla zainteresowanych grą Zeno Clash chilijskiego zespołu ACE Team. Wiosną, a ona już za pasem, gra pojawi się w ofercie sieciowej. Steam i Direct2Drive zażądają za grę 20 dolarów amerykańskich, czyli biorąc pod uwagę przelicznik steamowy - 20 euro. Pytanie brzmi - czy gracze powinni być entuzjastami wejścia do strefy euro?

Źródło: Worthplaying

Czy recesja coś zmieni?

2009-03-05T19:19:00.003+01:00

Zdania są podzielone. Jedni uważają, że upadną słabsi, mniejsi etc., a zostaną najwięksi, najsilniejsi, którzy będą robić to, czego oczekuje najwięcej osób. Zdaje się, że taką wizję swego czasu roztoczył Wielki Elektronik Mr Riccitiello, ale mam wrażenie, że mógł przesadzać. Inni twierdzą z kolei, że recesja wymusi cięcia w kosztach nie tylko firmowych, ale i budżetach projektów, które będzie trzeba robić z większym pomyślunkiem i szacunkiem dla gustów określonych, mniejszych grup odbiorców. Do tego poglądu zdaje się przychylać autor ciekawego tekstu Recession, The Beginning Of An Era. Najpewniej, jak zwykle, prawda leży pośrodku - to mój wkład w tę dyskusję. Ciekawa, choć krótka lektura na czwartkowy wieczór.

Źródło: GameSetWatch

Agora wchodzi do gry w ten piątek

2009-03-04T20:06:00.003+01:00

Uhuhu, czyżby Wyborcza startowała w piątek z dodatkiem o grach? Najprawdopodobniej w ramach Co jest grane otrzymamy teksty autorów znanych z Polygamii i Gamecornera. Na to przynajmniej wskazuje ten film. Zobaczymy, zobaczymy.

Zeno Clash - chilijski punk fantasy

2009-03-02T17:38:00.005+01:00

To wygląda dość ciekawie. Osobliwie i ciekawie. Zwie się Zeno Clash, pochodzi z Chile i jest bijatyką osadzoną w, jak to określają twórcy, punk fantasy world. Fragment poniższego filmu, występujący pomiędzy 41 a 57 sekundą, wbił mnie w fotel. Ciekawe, nie powiem, naprawdę ciekawe.

Ale to nie wszystko. Kolejny filmik. Czyż nie jest intrygujący?

Strona oficjalna gry

Retrosfetro , czyli o retro po polsku

2009-03-01T16:19:00.003+01:00

Polski akcent wyłowiony z sieci zupełnym przypadkiem. Blog Retrosfetro, a na nim o... oddam może głos autorowi

Retro jest wyraźnym pójściem pod prąd wszelkim trendom, modom i innym hype’om i opowiada się par contre do wszystkiego co nowe i pożądane. Swoją egzystencję opiera na zakorzenionej w melancholicznych osobnikach nostalgii, reprezentowanej przez ikony z przeszłości.

To dlatego gry pisane na komputery/konsole 8 bitowe urastają do rangi arcydzieł. Dobrze nam się kojarzą.

Tworzenie sprajtów przypominało pracę nad logotypem gdzie na matrycy 16x16 pixeli artysta starał się stworzyć maksymalnie czytelny animowany symbol, zaś rozdzielczość ekranu i uboga paleta nierzadko doprowadzała do tego iż powstawały gry wizualnie ocierające się o plakat.

Po pierwsze symbolika przekazu. Wymuszone sprzętowo uproszczenia sprowadzają przekaz wizualny do poziomu koniecznej prostoty.

Po drugie łatwo wpadająca w ucho muzyka tworzona na kilku tonach, wędrująca gdzieś do podświadomości po to żeby przy byle okazji nucić ją bezwiednie odtwarzając z pamięci prostą melodykę.

Po trzecie idealna korelacja pomiędzy umownością przedstawianego uniwersum a wyobraźnią ówczesnego wychowanego w dużej mierze na książkach odbiorcy, potrafiącego „dopisać” sobie ledwie zarysowaną fabułę i „zobaczyć” to czego twórca nie był w stanie przedstawić.

Przyznam, że Bartłomiej Kluska zyskał kompana w dziele rozsiewania retrowirusa.

Inne powiązane wpisy plus jeden, który o powiązania posądzony być nie może:
Retroaction w sieci!
Sztuka gier
Kto kupi kolekcję automatów Michaela Jacksona?

Sztuka gier (3)

2009-03-01T16:13:00.002+01:00

Obawiałem się, że Sztuka gier będzie wpisem jednorazowym, ale na szczęście w sieci wyłowić można każdego tygodnia kilka informacji, które do takiego wpisu zdają się przystawać. Czas na trzecią porcję. Pierwsza znajduje się tu, a druga tu.

The Cinematic Art of World of Warcraft: Wrath of the Lich King, ładnie zatytułowany album z grafikami związanymi z wiadomą grą. Kotaku proponuje pięć sposobów na wykorzystanie tego wydawnictwa. Zamówienia składać można m.in. na Amazonie.

Zdarza się niekiedy, że ludzie nie mają co w wolnych chwilach robić. Zamiast wykorzystać ów czas produktywnie, np. na gapienie się w TV, picie piwa w parku albo łażenie po sklepach, wolą prowadzić blogi lub kręcić zwariowane filmy. Ponieważ kilka dni temu grupa takich właśnie ludzi zamieściła w Tubie nowy film inspirowany kolejną grą. Zapraszam na seans. Na stronie The Mega64 jest ich więcej.

Lubię oglądać okładki gier, a właściwie co poniektóre okładki co poniektórych gier. Wspominałem czas jakiś temu o powstaniu Box Art, dziś mogę już napisać, że blog wart jest odwiedzenia, bo ciekawych okładek zgromadzono na nim już sporo.

I na koniec coś w stylu retro. Spectrum of Beauty (a tiny digital exhibition) na Gnom's Lair. Miałem dopisać jeszcze coś i chodzi o polski akcent, ale zostawię to sobie na osobny wpis.

Dylematy pajęczarza według Dukaja

2009-02-28T23:00:00.003+01:00

Jacek Dukaj pisząc o piractwie w felietonie Dylematy pajęczarza napomknął o rzeczy następującej

Kto pamięta naszego polskiego „Robbo”? A „Boulder Dasha”? A gry jeszcze starsze? Zgrywało się je na taśmach magnetofonowych (kupowanych za dolary w Peweksie, bo tylko takie gwarantowały odpowiednio wysoką jakość). Atari nie miało wówczas stacji dysków miękkich - były cartridge i magnetofony. Wgranie z taśmy jednego programu mogło trwać długie godziny: gdy wystąpił błąd, trzeba było zaczynać wszystko od początku. Zdobywszy wprawę, rozpoznawaliśmy owe błędy na słuch: po wysokości i melodii szumu, jakim program objawiał się jako zapis dźwiękowy. Polskie audycje radiowe dla pionierów informatyki zwykły kończyć się transmisją programów właśnie w postaci dźwiękowej - nagrywało się te symfonie wizgów i trzasków na kasprzaki, modląc się o brak zakłóceń w eterze. (Audycje szły późno w nocy).

I nagle przypomniałem sobie, że przecież tak było. Audycje z wizgami i trzaskami nadawanymi w porze nocnej, całe płyty w Wieczorach płytowych prowadzonych przez gwiazdy Polskiego Radia. Ależ ten świat się zmienił.

Źródło: Wp.pl

Brytyjczycy chcą niezależnego systemu kwalifikacji gier

2009-02-27T22:43:00.002+01:00

Ciekawe. Brytyjczycy od dłuższego już czasu kombinują, jak oceniać gry, a PEGI najwidoczniej im nie odpowiada. Raport przygotowany przez Tanyę Byron na zlecenie rządu już nawet powstał, ale ciągle nie wiadomo, jaki system kwalifikacji gier zostanie na Wyspach ostatecznie przyjęty. Czy wpłynie na tę decyzję wynik sondażu przeprowadzonego wśród brytyjskich rodziców, a opublikowanego przez BBFC?

79 procent pytanych oznajmiło, iż wierzy w to, że gry wpływają na ich pociechy, 74 procent chciałoby, aby gry oceniane były na podstawie całkowicie niezależnego systemu, który uwzględnia specyfikę Wielkiej Brytanii i ludzi ją zamieszkujących (może brzmi to cokolwiek dziwacznie, ale takie mniej więcej określenie padło), zaś aż 82 procent uznało, że najbardziej sensowne byłoby ocenianie gier w oparciu o te same kryteria co filmy kinowe i wydawane na DVD. Podobają mi się te wyniki. Brzmią naprawdę całkiem sensownie, czyżby tzw. mądrość ludowa się odezwała?

Źródło: GameIndustry.biz

Cenega: Świat musi czekać, Polska nie!

2009-02-27T22:24:00.003+01:00

Kiedy się czymś handluje, nieważne czy chodzi o pampersy, broń czy gry, najważniejsze to zachować rezon, najlepiej graniczący z bezczelnością. Na grę Fantasy Wars polscy gracze czekali skandalicznie długo, bo półtora roku, pomimo tego, że Cenega należy do rosyjskiego 1C, który jest wydawcą tego tytułu. Teraz jednak okazuje się, że gracze zapewne powinni do nóg paść decydentom z Cenegi, którzy wydali łaskawie tę grę. I to z dodatkiem Dziedzictwo Elfów, który w innych krajach dopiero się pojawi. To naprawdę miłe, ale prawda jest niestety taka, że hasło "Świat musi czekać, Polska nie!" w wykonaniu Fantasy Wars i Cenegi, to niestety stek bzdur.

Źródło: Cenega

Gadające głowy: Johan Andersson (Paradox Int.)

2009-02-25T22:48:00.007+01:00

Johan Andersson z Paradox Int. w wywiadzie dla Strategy Informera rzekł był:

- Would you ever consider making a game like this for home consoles or would you feel too restricted by the limitations this would impose?

Johan Andersson: It’s been fifteen years since I last made a console game so I don’t know exactly what the hardware limitations would be. I haven’t thought about it, but I don’t know. PC games still sell insane amounts and considering how much online distribution is increasing sales; it’s easier to continue making PC games.

Ciekawe, ciekawe. Ale czy twórcy Europy Uniwersalis i Hearts of Iron mają alternatywę? „Miło zarobić ździebełko na chlebek i na masełko!”, jak mawiał Czesław Miłosz. Niestety, na konsolach te tytuły nie zarobiłyby nawet na kromkę chleba.

Żródło: Strategy Informer

Takeda 3 - demo

2009-02-24T22:25:00.003+01:00

W wolnych chwilach raczę się wersją demonstracyjną Empire: Total War, która dostępna jest na Steamie, ale w tym samym czasie w sieci pojawiło się demo kolejnej odsłony strategicznej serii Takeda japońskiego studia Magitech Corporation. Gra rozgrywa się w feudalnej Japonii, na głównej planszy działamy w porządku turowym, walka odbywa się zaś w czasie rzeczywistym. Innymi słowy, skojarzenia z grą Shogun: Total War wydają się całkiem uzasadnione. Warto wspomnieć, że Takeda prawdopodobnie nie pojawi się w Polsce, podobnie jak dwie poprzednie części.

Strona oficjalna (wersja demonstracyjna)

Steam oferuje: Dangerous High School Girls in Trouble!

2009-02-23T23:59:00.004+01:00

Czy ktoś pamięta jeszcze o niewielkiej, niezależnej produkcji pt. Dangerous High School Girls in Trouble!, której scenariusz wyróżniono w ramach tegorocznego The Writer's Guild Awards? Grę oferuje już w sprzedaży Steam za niecałe 9 euro. Niemało to i niedużo zarazem. Tak czy inaczej, warto spróbować zanim się zakupi.

PS. Gra, jak wynika z informacji widniejącej na stronie oficjalnej, oferuje około 20 godzin zabawy. Jak doniósł magazyn Xbox World 360 wysokobudżetowy Resident Evil 5 trwać będzie połowę krócej, a i to chyba za dużo powiedziane, bo mowa o niecałych dziewięciu godzinach.

Francja wspomaga gry

2009-02-23T22:03:00.002+01:00

Francuski rząd jakiś czas temu obiecał podatkowe bonusy twórcom gier, którzy tworzą tytuły, które cechować będzie wysoka jakość, oryginalność i sięganie do dziedzictwa narodowego. Francuskiego, rzecz jasna. Imaginujcie sobie, że ktoś nad Sekwaną wpadł na pomysł, że gry są na tyle istotnym medium, że warto je wspierać, bo poprzez nie można dotrzeć z przekazem kulturowym, czy choćby językiem, do młodych ludzi, zwłaszcza emigrantów. Francuski rząd zrobił dokładnie to samo, co czynią obecnie np. kościoły w USA i coś innego aniżeli brytyjski rząd, który niedawno odebrał deweloperom tworzącym gry ulgi podatkowe. Różnica polega na tym, że Francuzi nie dają ulg wszystkim jak leci, ale starannie wybierają tytuły, dobierając te, które niosą w sobie coś ponad radosną wyżynkę. Jak rzekli, tak zrobili. Pierwszych 45 gier zyskało właśnie przywileje podatkowe. Co ciekawe, większość projektów przewidziana jest na konsole Nintendo - DS i Wii, dalej plasuje się PC, a za nim PS3 i X360. Ciekawe. A to dopiero początek.

Źródło: GameIndustry.biz

Gadające głowy: David Cage o aktorach w grach

2009-02-22T22:25:00.003+01:00

David Cage, współtwórca Heavy Rain, zdradził co sądzi o aktorach, którzy udzielają się w grach. Było męsko, krótko, zwięźle, na temat.

Actors (and their agents) often have so little consideration for games that the only discussion you can have is how much money for how much time. (...) No one cares about what you try to achieve, they very rarely agree to invest time and energy in their part, all they want is a maximum amount of money for a minimum amount of time, and ideally, on a game that won’t hurt their image too much.

Nie dziwię się temu, co przeczytałem. Im szybciej przemysł gier odetnie się od słynnych, najczęściej zresztą "słynnych" raczej, aktorów i postawi na mniej znane osoby, tym lepiej. Oczywiście, długo jeszcze niektórzy traktować będą nazwisko aktora, który wystąpił w jakimś serialu za jedną z głównych atrakcji gry, ale nie warto się nimi przejmować. Podobnie jak i "gwiazdami", które opromieniają w swoim mniemaniu blaskiem swojej osoby gry. Gry poradzą sobie bez takiej pomocy. Jestem o tym przekonany. David Cage też to wie i dlatego w Heavy Rain nie usłyszymy gwiazd i gwiazdeczek.

Żródło: VG247

Sztuka gier (2)

2009-02-22T20:54:00.003+01:00

Ciekawa wystawa w Wellington
Szkoda, że Nowa Zelandia jest tak daleko (źródło: The Escapist)

Top 10 Concept Artist
Kolejne zestawienie z cyklu Top 10, ale ogląda się bardzo przyjemnie. (żródło: Gametrailers)

Komputery z baroku
Grać na czymś takim, to prawdziwe artystyczne przeżycie (źródło: TVN24)

The Art of Game Design
Jesse Schell o sztuce tworzenia gier. Książka doczekała się już recenzji w Gamasutrze (namiar wyżej) oraz na blogu Lost Garden.

I na koniec, miła oku rzecz. Donkey Kong Junior pod prysznicem (źródło: Kotaku)

Polskie Radio: Ruszyły studia nad grami

2009-02-22T10:39:00.001+01:00

No to wystartowały. Wczoraj usłyszałem o tym w radiowej Trójce, informacja znalazła się też na stronie Polskiego Radia, ale w wersji nieco inaczej brzmiącej. Fragment informacji niżej.

Europejska Akademia Gier to pięć kierunków studiów podyplomowych poświęconych tworzeniu gier, które powstały dzięki połączeniu sił Uniwersytetu Jagiellońskiego i Akademii Górniczo-Hutniczej.
Dziś ponad czterdziestu studentów rozpoczęło pierwsze zajęcia. Mówią, że do nauki nie zniechęca ich nawet wysokie na trzy tysiące złotych czesne. Pasja do gier wygrywa. Większość studentów to zapaleni gracze, którzy chcą zobaczyć, jak od środka wygląda coś, co ich pasjonuje. Niektórzy traktują studia jako szansę na znalezienie lepszej pracy.

Czesne wysokie na 3.000 zł? To po polskiemu ktoś zdanie układają? A żeby było śmieszniej, to na antenie Trójki odczytano wiadomość poprawnie językowo, bez tych bzdur o "niektórych którzy" etc. Dobrze, że ktoś czuwa.

Źródło: Polskie Radio

Fantasy Wars w Polsce? Lepiej późno niż wcale.

2009-02-21T21:29:00.004+01:00

No to się wzruszyłem. Cenega w końcu wyda, wedle planu 27.02.2009 r. za 99,90 zł, Fantasy Wars i to z dodatkiem Elven Legacy od razu. Turowa strategia fantasy, która zauroczyła mnie wersją demonstracyjną w końcu trafi w moje ręce, choć jesteśmy jednymi z ostatnich graczy na świecie, na pewno ten sam los dotknął graczy z Zimbabwe, stacji badawczej Mac Murdo i plemienia Jivaro, którzy jeszcze tej gry nie mają. Dziękuję pięknie Cenedze. Kupię od Was tę grę, ale to jeden z ostatnich razy.

Źródło: Cenega

Dużo musi się zmienić, aby wszystko zostało po staremu

2009-02-21T21:22:00.002+01:00

Na imprezie DICE 2009 swoje pięć minut miało NPD z rozmaitymi wynikami badań. Jednym z najciekawszych wniosków był ten wskazujący na 50-procentowy spadek sprzedaży gier PC na przestrzeni ostatnich siedmiu lat. Jednocześnie wskazano, że sprzedaż tytułów na PC jest przynajmniej dwukrotnie wyższa, aniżeli wynika to z oficjalnych, czyli także NPD, danych. Innymi słowy, wyniki sprzedaży w segmencie PC, jeśli dokonać skomplikowanych operacji matematycznych, wynosić powinny mniej więcej tyle, co siedem lat temu. A NPD nie uwzględnia danych z takich źródeł, jak m.in. Wall Mart czy Steam. No to się uspokoiłem. Nie jest źle, ba, jest dobrze.

Źródło: Gamasutra

Za garść dolarów kanadyjskich

2009-02-21T15:44:00.007+01:00

Ponad półtora miliona osób obejrzało przez tydzień filmik, bo materiału trwającego nieco ponad 5 minut filmem nazwać raczej nie można, Escape From City 17, odwołujący się do Half-Life'a. Zrealizowali go The Purchase Brothers, a budżet oszacowano na 500 dolarów. Kanadyjskich.

Niesamowite jest to, jaką karierę filmik zrobił w sieci. Na wielu forach trwają dyskusje na jego temat, informowano o nim w wielu serwisach, z rzadka natknąć się można na stwierdzenia, że to słaby obraz. Tak gorące przyjęcie jest naprawdę zadziwiające. Czyżby oficjalnie zapalono zielone światło dla amatorskich filmów opartych na grach? Drugiej części Escape From City 17 możemy spodziewać się najdalej za dwa miesiące.

Źródło: NewTeeVee

Beyond Game and Cheese

2009-02-21T15:25:00.007+01:00

Kapitalne. W Kanadzie zaproponowano promocję sera. Dodatkiem stał się...Beyond Good&Evil. Pamiętam promocję zorganizowaną swego czasu przez Knorra i Cenegę, więc nie uznaję tego za jakiś bardzo odkrywczy pomysł, niemniej... A najgorsze jest to, że tego świetnego tytułu na próżno wypatrywać na półkach w polskich sklepach z grami. Pozostaje np. Steam albo zakup sera w Kanadzie.

Źródło: Giant Bomb.

Najbardziej innowacyjni w branży gier?

2009-02-19T21:37:00.004+01:00

Znany magazyn biznesowy FastCompany postanowił wytypować 10 najbardziej innowacyjnych firm w branży gier. Wyniki są ciekawe, bo skoro jest na liście, w dodatku na miejscu 3. Blizzard, to w zasadzie nie mam pytań. Na 1. pozycji Nintendo i tez nie mam pytań. Na 2. Ubisoft i też nie mam pytań. A Media Molecule na 4.? No, ale to w końcu magazyn biznesowy.

Co zabija branżę gier?

2009-02-19T20:58:00.002+01:00

Niby wszystko jest dobrze, GameStop przewiduje nawet wzrost obrotów w roku fiskalnym 2009 rzędu 10-12 procent, ale wszyscy wiemy, że przemysł elektronicznej rozrywki złapał zadyszkę. I trafiłem na tekst What's Killing the Video-Game Business?, w którym pokrótce, czytelnie i rzeczowo, z odwołaniami do źródeł prasowych, wskazano kilka interesujących, a niekiedy umykających uwadze okoliczności. Ten wątek już pojawił się tu i ówdzie, w tym na Gralejdoskopie (Gry dla nikogo), a jest na tyle ciekawy, że warto przyjrzeć się mu bliżej. Jedno wydaje mi się prawdopodobne. Przemysł gier stał się takim kolosem, że zaczyna chwiać się pod własnym ciężarem. Oczywiście nie oznacza to, że przestaną nagle powstawać wielkie produkcje dla każdego, które zarabiają na przerośniętych gigantów branży i finansują programy bardzo przeciętne. Możliwe jednak, że wielcy wydawcy zaczną dostrzegać także mniejsze projekty dla węższych grup odbiorców. Ot, niewidzialna ręka rynku.

Sposób na recenzenta

2009-02-18T21:17:00.006+01:00

ABC doniosło, że kobiety są jednak większymi hardkorowcami niż mężczyźni. W ogóle wyniki badań AAAS (The American Association for the Advancement of Science) są ciekawe. Czekam na kolejne, które podważą ich wnioski, tak jak te podważyły wnioski wypływające z wielu przedstawionych wcześniej. Większy tekst na ten temat na stronie ABC, a poniżej fragment, który zaciekawił mnie najbardziej. Może, jakby pójść tym tropem, wiele gier spodobałoby mi się bardziej i nie żałowałbym ich zakupu? Może jakby stworzyć odpowiednie warunki recenzentom chętniej wystawialiby noty 11/10?

Players who played the game with their romantic partners enjoyed the game more and spent more time playing," says Scott Caplan, one of the co-authors of the study and a professor of communication at the University of Delaware.

Ależ to romantyczne...

Gadające głowy: Michael Samyn i Auriea Harvey (Tale of Tales)

2009-02-12T22:38:00.005+01:00

Tetelo wyręczyła mnie w zasadzie. Na swoim blogu przetłumaczyła, ja jestem zdecydowanie bardziej leniwy, bo nie tłumaczę, fragment wywiadu, którego udzielili Gamasutrze Michael Samyn i Auriea Harvey z Tale of Tales, zespołu deweloperskiego realizującego obecnie The Path. Poniżej fragment, więcej na blogu Femina Ludens.

Tu muszę odwołać się do naszej wizji historii gier. Według belgijskiego profesora Van Looya, standardowe "trzy życia" w grach arkadowych wywodzą się od trzech piłeczek, jakimi dysponował gracz w pinball.
Początkowo te "trzy życia" "postaci" na ekranie były pozbawione znaczenia podobnie jak trzy piłeczki. Wtedy można było powiedzieć: to tylko gra. O nic więcej nie chodziło. Gry o niczym nie opowiadały, nie przekazywały żadnych treści.
Wraz z rozwojem technologii, twórcy zapragnęli stworzyć wciągające światy i wiarygodne postaci, ale model rozgrywki zostawili bez zmian.
Problem polega na tym, że z łatwością porzucili ośmiobitową grafikę, uproszczoną sztuczną inteligencję, syntetyzowaną muzykę, ale nie odważyli się zweryfikować samej koncepcji i struktury gry.

Jeżeli ktoś jeszcze o The Path nie słyszał polecam poniższy, jeszcze ciepły, bo dzisiejszy filmik.

Warte poznania: Mezmer Games

2009-02-12T22:13:00.003+01:00

Paradox to jednak dobra marka. Poza Europą Universalis i GamersGate, daje nam coś jeszcze. Mezmer Games to firma pozostająca pod parasolem szwedzkiego wydawcy, a mająca zajmować się promocją i wydawaniem gier małych, niezależnych zespołów deweloperskich. Na razie znajdziemy tam dwa tytuły - Legio i Stalin vs. Martians, ale to przecież dopiero początek. Cóż, pozostaje przyklasnąć, trzymać kciuki, liczyć na dobre, choć mniejsze projekty, no i regularnie zaglądać na stronę Mezmer Games.

Gadające głowy: Andy Serkis o grach

2009-02-10T22:08:00.002+01:00

Ale ładnie Andy Serkis powiedział...

Pyt: Lately, you've been involved in creating video games. Does that interest come from your kids?

Andy Serkis: My children are beginning to play a lot of games. Games — there's no heart in them. They're not about anything that is lasting. We put so much into the writing of film scripts and plays, but not into games. And games are where the audience is going to be. In the next generation of kids, you're going to see a lot of storytelling in games. And I think it's important to invest in that. I absolutely think that gaming is a massive storytelling arena in the making and now the technology has arrived to do that. It's a fascinating time.

Żródło: Babble.com

Sztuka gier (1)

2009-02-08T19:08:00.006+01:00

Kilka projektów, na które warto zerknąć, bo nieczęsto wbrew pozorom zdarza się gry oglądać w innych okolicznościach, aniżeli w rozgrywce.

Mikaël Aguirre - kilka starych tytułów w nowym ujęciu.

Pixel Art of Video Game Characters

I na koniec. Okładki gier z innego nieco punktu widzenia. Do obejrzenia tutaj, tutaj i tutaj.

Podobne rzeczy to nie nowina zresztą. Całkiem niedawno pojawił się cały zestaw okładek nowych gier w stylistyce retro.

Retroaction w sieci!

2009-02-08T12:10:00.003+01:00

Gratka dla tęskniących za starociami. Retrogamer pozostaje niestety dla większości z nas niedostępny, ale jest już alternatywa. Reatroaction, sieciowy magazyn poświęcony starym, dobrym tytułom jest już dostępny. I to za darmo! W numerze m.in. o GameMaster - pierwszym, brytyjskim telewizyjnym show dedykowanym grom wideo, Jill of the Jungle i Speedball 2 w retrospektywie, retrorecenzje Legend of Wukong, Sub Hunter, Perfect Fit, Shoot Redux, Sudoku, Albatrosity, wywiady m.in. z Johnem Wilsonem z Zenobi Software etc. Naprawdę sporo ciekawych tekstów. Sięgając po ten magazyn nic się nie ryzykuje, a zyskać można. Nie wspomnę o tym, że autorzy powinni mieć poczucie, że to, co robią ma sens. A to poczucie buduje w nich oglądalność strony.

PC pigułka. 7.02.2009

2009-02-07T10:32:00.008+01:00

Z Dawn of War 2 wielu graczy wiąże duże nadzieje na przyjemne, a może nawet ekscytujące spędzenie kilku wieczorów. Tymczasem brytyjski PC Gamer ocenił grę jedynie na 82/100, co w dzisiejszych realiach, kiedy notę 8/10 daje się niekiedy za nic, może nieco niepokoić. To jeszcze nie powód do paniki, ale warto ostudzić nieco emocje. Na osłodę kilka nowych obrazków z trybu co-op.

Kolejne ruchy na rynku. GameFly, wypożyczalnia gier online, zakupił Shacknews, dość znany serwis o grach, w sobie tylko znanym celu. Forbes podejrzewa, że może chodzić o kolejną platformę dystrybucji sieciowej. Oby, wszak wiadomym jest, że nic tak nie służy konsumentom jak konkurencja między zabiegającymi o ich pieniądze.

Wracam do ocen F.E.A.R. 2. Valhalla bardzo jest zadowolona. Od czasu zapoznania się z recenzją Forsaken Gods, który ponoć "nie był skokiem na kasę", nic mnie już nie zdziwi, a ocena 8.9/10 dla nowej gry Monolith na pewno. Dla kontrastu przywołam recenzję zamieszczoną w piątkowej Kulturze. Mam wrażenie, że moja opinia koresponduje z nią właśnie. Zresztą, to już przy okazji, moja opinia na temat drogi obranej ostatnimi czasy przez Valhallę też się utrwala.

Capcom dołączył do PC Gaming Alliance. Po co? Nie wiem. PCGA to jedna z tych organizacji, w których wypada być, a przy tym nic to nie kosztuje i niczego od członków się nie wymaga, więc dlaczego nie.

Gra wstępna kontra: F.E.A.R. 2

2009-02-03T21:42:00.002+01:00

Dziś dotarło do mnie to, co niekiedy przeczuwałem. Nie znam się na grach, więc swoje wrażenia z rozgrywki powinienem zdusić w sobie do czasu zapoznania się z recenzjami innych, światlejszych i przygotowanych merytorycznie osób, najlepiej redaktorów z dużych serwisów. Gdybym na ten przykład przeczytał recenzję F.E.A.R. 2 w GOLu, to nie popełniłbym idiotycznej, kompromitującej Gry wstępnej z tytułem tym w roli głównej. I nie usprawiedliwia mnie nawet to, że opisywałem wrażenia z dema, bo lektura recenzji największego i najpopularniejszego krajowego serwisu o grach miażdży moje, jak zwykle zresztą, marudne nastawienie. Już na wstępie wszystko się zresztą wyjaśnia. Pozwolę sobie zacytować kilka co ciekawszych wyimków.

Choć pod wieloma względami gra przypomina swój pamiętny pierwowzór, tak naprawdę F.E.A.R. 2 to zupełnie nowa jakość. Amerykanie wzięli sobie do serca krytyczne uwagi recenzentów i fanów, bo niemal wszystkie elementy, do których można było mieć jakieś zastrzeżenia w poprzednich odsłonach cyklu, zostały w Project Origin zmodyfikowane. Teraz nikt nie powinien krzyczeć, że kampania dla jednego gracza jest monotonna i na dłuższą metę nudna. Nikt nie przyczepi się też do szaroburej konwencji, bo produkt od początku zaskakuje żywą kolorystyką, która w żadnym stopniu nie psuje klaustrofobicznego, ciężkiego klimatu, czego niektórzy miłośnicy serii F.E.A.R. tak bardzo się obawiali. Zresztą, rozmaitych zmian jest znacznie więcej.

Mnie przeszkadza, że F.E.A.R. 2 to tylko poprawiona jedynka? Cymbał ze mnie, przecież to właśnie jest w tej grze najlepsze i najbardziej wartościowe. Zresztą co tu dużo gadać, padają konkretne przykłady, które po prostu wbijają w ziemię.

Zacznijmy od systemu leczenia. Autorzy znacznie ograniczyli limit apteczek, które zbieramy w trakcie rozgrywki – teraz można mieć ich maksymalnie trzy, a nie dziesięć, jak we wcześniejszych odsłonach cyklu.

Kolejną innowacją jest zwiększenie do czterech liczby pukawek, jakie może przy sobie nosić Becket (...) W przypadku samych pukawek nie ma rewolucji.

W temacie środków zagłady zaszła jeszcze jedna zmiana: autorzy zrezygnowali z ładunków wybuchowych odpalanych za pomocą detonatora, w zamian wprowadzili dwa inne granaty.

Nie twierdzę, że nota 90/100 w przypadku drugiego F.E.A.R.a to nota za wysoka. Grałem tylko w demo, które mnie nie tyle nawet zniechęciło, co raczej nie zachęciło. Zauważam, że to, co dla mnie jest dość oczywistą wadą sequela, a więc wtórność, a właściwie autoplagiat, dla innych znaczenie nie ma, bo ważne jest to, że kolorów przybyło, no i nowe pukawki są dostępne. W przypadku muzyki ukuto na takie postępowanie termin cover, w filmie jest remake, w grach jest nowa gra. Po prostu. Chciałbym dożyć czasów, kiedy recenzenci zaczną w końcu oceniać gry.

Każda akcja rodzi reakcję

2009-02-03T21:20:00.002+01:00

Niektórzy zadają pytanie, czy to przyszłość You Tube'a? Inni czy to przyszłość gier, jeszcze inni czy filmów. Pewnie coś w tym jest i każdy ma trochę racji, ale niezależnie od oceny tego filmu, wszak zabawa plasuje się na poziomie przedszkola, to jednak znowu przypomina mi się tekst Iana Bogosta The End of Gamers. Tak rysuje się przyszłość. Zachęcam ponownie do jego przeczytania.

Gra wstępna: F.E.A.R. 2 Project Origin

2009-02-02T17:36:00.004+01:00

Napiszę krótko.
Nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki. Niestety.

Ponad trzy lata to dużo czasu. Pierwszy F.E.A.R. zapadł mi w pamięć, bo jako shooter grozy miał w sobie coś, co potrafiło przykuć na długie godziny do monitora. Mroczny klimat, w którym bardziej straszyło to, co działo się w uszach lub na granicy widzenia, aniżeli rzeczy objawiające się wprost przed oczami. Dodatki zrealizowane przez innych twórców eksploatowały pomysł z coraz mizerniejszym efektem, bo dobre i duże pierwsze wrażenie ma szansę zrobić się tylko raz. I obawiam się, że najnowszy F.E.A.R., pomimo tego, że powstał w studiu Monolith, któremu udało się odzyskać prawa do tytułu, sukcesu na miarę jedynki nie osiągnie. Z prostego powodu. To powtórka z rozrywki, ta sama koncepcja w ładniejszym nieco opakowaniu. Tyle że dziś nie robi już wrażenia ani efekt bullet time’u, ani interakcja z otoczeniem, ani niezłe AI przeciwników, a i nawiązania do estetyki japońskich horrorów są już z lekka przebrzmiałe. Trzy lata w przypadku gier to jednak mnóstwo czasu. Niestety. W wersji demo, która daje możliwość około półgodzinnej rozgrywki rażą elementy, które nie raziły mnie trzy lata temu. Kałuże, w które mogę wejść, ale nie rozbryzguje się woda, nudne, identycznie wyglądające pomieszczenia biurowe i korytarze piwniczne, daleko posunięta liniowość powodująca, że z każdej lokacji wychodzi się przez dziurę w podłodze, ścianie lub suficie… Już w to grałem, nie jestem w stanie przyznać, że ekscytuje mnie myśl o powtórzeniu tego doświadczenia.

Nie wątpię jednak, że F.E.A.R. 2 znajdzie wielu chętnych, tak jak znalazło ich Gears of War 2 będące lepszą wersją jedynki albo Call of Duty: World At War będące gorszą wersją czwórki. Tak jak znajdą ich kolejne sequele kolejnych przebojów. Wielu twierdzi, że aby trzymać rękę na pulsie rynku, trzeba zapoznawać się z najgłośniejszymi premierami. Tak, tak. Ten puls szacuję na jakieś 100/min., przez cały czas niemal, bez obniżek i bez zwyżek. Letarg po prostu. Twórcy ze studia Monolith trwają w nim bez wątpienia. Nie będę im przeszkadzał.

Gadające głowy (7)

2009-01-17T21:26:00.001+01:00

Gadające głowy ostatnio wypowiedziały miliony zdań. W głowie ostały mi się jeno te trzy.

Where people go wrong in the casual market is that, while the development costs are exploding on the casual side, they’re treating the Wii like the old PC market – making cheap, accessible games. They think if they make ten titles and two are hits, they will finance the other eight. But they forget these eight crappy titles will flood the market and will lead to problems in terms of production – and upset retailers. Also, the consumer will be pissed off because they’ll be confused.

Christoph Hartmann, szef 2K Games o konsoli Wii, rynku Wii, graczach Wii i swoim stosunku do Wii

We worked hard to make Nathan Drake feel like a real person, and as grounded a hero as we’ve yet seen in video games. He’s not your typical video game hero, destroying 50 foot aliens in his armored space suit.

Bruce Straley o profilu psychologicznym bohatera gry Uncharted 2: Among Thieves

LittleBigPlanet has outstanding creative vision. It’s from a British start-up studio and is one of the defining titles on Japan's Sony PS3.

Peter Molyneaux o LittleBigPlanet i studiu Molecule Media, założonym przez byłych pracowników jego firmy Lionhead zresztą